Дар саҷдаи худ он маи сад офтоб бинад

در سجده خود آن مه صد آفتاب بیند

Юсуф кӣ ин азизӣ ҳаргиз бихоб бинад

یوسف کی این عزیزی هرگز بخواب بیند

Мо аз сафои он рухи ҳақи байни шудему сӯфӣ

ما از صفای آن رخ حق بین شدیم و صوفی

Ин нукта дар наёбадгар сад китоб бинад

این نکته در نیابد گر صد کتاب بیند

Ман гарчи дили харобам бар ман чаҳ алтФотш

من گرچه دل خرابم بر من چه التفاتش

Ганҷӣ ки аз ғами худ олам хароб бинад

گنجی که از غم خود عالم خراب بیند

Дил аз биҳишти васлаш чун роҳатии наёбад

دل از بهشت وصلش چون راحتی نیابد

Аз дӯзахи фироқаш то кӣ азоб бинад

از دوزخ فراقش تا کی عذاب بیند

Хуши вақти некбахтӣ каз файзи абри раҳмат

خوش وقت نیکبختی کز فیض ابر رحمت

Чун гули мудом дар кафи ҷом шароб бинад

چون گل مدام در کف جام شراب بیند

Лаб ташна монад аҳлӣ бе лаъли ёр ҳар чанд

لب تشنه ماند اهلی بی لعل یار هر چند

Аз гиря ҳар канории сад ҷӯй об бинад

از گریه هر کناری صد جوی آب بیند