Мояи хӯбии ғами бечорагон хӯрдан буд

مایه خوبی غم بیچارگان خوردن بود

Хӯбии хуршеди ҳам аз зарра парвардан буд

خوبی خورشید هم از ذره پروردن بود

Аикаҳ ошиқ мешӯй аз хӯни дил хӯрдани манол

ایکه عاشق میشوی از خون دل خوردن منال

Ишқ варзидани бхўбони хӯни дил хӯрдан буд

عشق ورزیدن بخوبان خون دل خوردن بود

Ошиқӣ ҳарчанд афрӯзади чароғи дил чу шамъ

عاشقی هرچند افروزد چراغ دل چو شمع

Аввалаши сӯзу гудозу охираши мурдан буд

اولش سوز و گداز و آخرش مردن بود

эй хуши он ҷангӣ ки уфтад дар миёни дӯстон

ای خوش آن جنگی که افتد در میان دوستان

Охир аз сулҳу сафоашони даст дар гардан буд

آخر از صلح و صفاشان دست در گردن بود

Несташ пурвои каси оншўху касро дил намонад

نیستش پروای کس آنشوخ و کس را دل نماند

Вой агар он биўФо дар қасди дили бурдан буд

وای اگر آن بیوفا در قصد دل بردن بود

Ёр агар афзӯн з хуршедаст мо аз зарра кам

یار اگر افزون ز خورشیدست ما از ذره کم

Бо заъифони хашму бдмҳрии ситам кардан буд

با ضعیفان خشم و بدمهری ستم کردن بود

Гар чу шамъати ишқи сӯзади аҳлӣ аз мурдан ба аст

گر چو شمعت عشق سوزد اهلی از مردن به است

Сӯхтани дилгармӣу мурдани дили афсурдан буд

سوختن دلگرمی و مردن دل افسردن بود