эй бе ту аз хӯни бастаи гули мижгони ман бар хорҳо
ای بیتو از خون بسته گل مژگان من بر خارها
Хораст давр аз рӯй ту дар чашми ман гулзорҳо
خار است دور از روی تو در چشم من گلزارها
Ҳарчанд каз об бақо бошад Хизри давр аз фано
هرچند کز آب بقا باشد خضر دور از فنا
Бинад шаҳидони туро мерад зи ҳасрати борҳо
بیند شهیدان تو را میرد ز حسرت بارها
Хуши пои дории ончунон каз дидан он нотавон
خوش پای داری آنچنان کز دیدن آن ناتوان
Созанд чун сӯрат батон ҷо бар сари деворҳо
سازند چون صورت بتان جا بر سر دیوارها
То ҳоли ҷон аз шеванами донеи якояк эй санам
تا حال جان از شیونم دانی یکایک ای صنم
Қонӯн сифат дорад танам аз риштаи ҷони торҳо
قانون صفت دارد تنم از رشته جان تارها
Кори ту нозу дилбарии кори дили мо хӯни хурӣ
کار تو ناز و دلبری کار دل ما خونخوری
Моиему ишқат эй парӣ дорем бо ҳам корҳо
ماییم و عشقت ای پری داریم با هم کارها
Захм ту дорам муттасил дар синае паймони гусал
زخم تو دارم متصل در سینه ای پیمانگسل
Ман чун зем озурдаи дил бо ин ҳамаи озорҳо
من چون زیم آزردهدل با این همه آزارها
Аҳлии зи шавқи гули рухон чун гул буд ошуфтаи ҷон
اهلی ز شوق گلرخان چون گل بود آشفتهجان
Гул дар чамани ҷома дарон ӯ дар сари бозорҳо
گل در چمن جامهدران او در سر بازارها