Ҷони ҳалок аз шавқу ёр аз дия мо ме равад
جان هلاک از شوق و یار از دیه ما میرود
Ташнаи мардуми чашмаи ҳайвон ба саҳро ме равад
تشنه مردم چشمه حیوان به صحرا میرود
Гирду дайн дар фироқаш аз малоҳати сӯхти сӯхт
گرد و دین در فراقش از ملاحت سوخت سوخت
Ёри ман ё раби саломати бод ҳарҷо ме равад
یار من یا رب سلامت باد هرجا میرود
Дар ду олам ҳар куҷои сайдӣ буд нахҷӣр ӯст
در دو عالم هر کجا صیدی بود نخجیر اوست
ӯ ба қасд дидани ғмдидаҳ ъмдо ме равад
او به قصد دیدن غمدیده عمدا میرود
Носеҳам гуяд ки биншин дар пеши саҳрои мгир
ناصحم گوید که بنشین در پِیَش صحرا مگیر
Чун кунам ? гармӣ нишинам ҷон шайдо ме равад
چون کنم؟ گرمی نشینم جان شیدا میرود
намеравад он шӯху фарёди асирон дар пеш
میرود آن شوخ و فریاد اسیران در پیش
Шоҳ хубонаст ва бо сад шӯр ва ғавғо ме равад
شاه خوبان است و با صد شور و غوغا میرود
Бозаши орой ҳам нишин ва фитна бинишон кони савор
بازش آرای همنشین و فتنه بنشان کان سوار
Пой агар дар зини дароради фитна боло ме равад
پای اگر در زین درآرد فتنه بالا میرود
Дар бар бозори ҳасан ӯ ки сад Юсуф кам аст
در بر بازار حسن او که صد یوسف کم است
Аҳлӣ аз ҷӯши харидорон ба савдо ме равад
اهلی از جوش خریداران به سودا میرود