Дар ишқ агар аз кушта шудан мард бимонад

در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند

То рӯзи қиёмати рух ӯ зард бимонад

تا روز قیامت رخ او زرد بماند

Дӯзах ба аз афсурдагии суҳбати хомон

دوزخ به از افسردگی صحبت خامان

эй ишқи мҳли коташи мо сард бимонад

ای عشق مهل کاتش ما سرد بماند

Гардӣасттар абри дил аз ин сӯхтаи хирман

گردی است تر ابر دل از این سوخته خرمن

Тарсам ки нмонми ман ва ин гирд бимонад

ترسم که نمانم من و این گرد بماند

Дар синаам аз ишқи ту дардӣ аст магӯ чист

در سینه ام از عشق تو دردی است مگو چیست

Бигзор ки то дар дилами ин дард бимонад

بگذار که تا در دلم این درد بماند

Гар дар ҳама олам занад оташи рухи соқӣ

گر در همه عالم زند آتش رخ ساقی

Афсурдаи дили савмиъа пурвирд бимонад

افسرده دل صومعه پرورد بماند

То кӣ дилам аз тлмти бахти сияҳи худ

تا کی دلم از طلمت بخت سیه خود

Дар ҳасрати хуршед ҷаҳонгард бимонад

در حسرت خورشید جهانگرد بماند

Дар водии васл ту расад аҳлии маҳзун

در وادی وصل تو رسد اهلی محزون

Он рӯз ки аз халқи ҷаҳон фард бимонад

آن روز که از خلق جهان فرد بماند