Ёрам ба чавгон бохтан чун рӯ ба майдон май наад

یارم به چوگان باختن چون رو به میدان می‌نهد

Аз ҳарки хоҳад гӯии сари гардан чаҳ чавгон май наад

از هرکه خواهد گوی سر گردن چه چوگان می‌نهد

Чун ғунчаи дили пар доғ шуд аз хандаи он навгулам

چون غنچه دل پر داغ شد از خنده آن نوگلم

Як лутф зоҳир мекунад сад доғи пинҳон май наад

یک لطف ظاهر می‌کند صد داغ پنهان می‌نهد

Зулмӣ ки чашмаш мекунад ҷои ҳазор афғон буд

ظلمی که چشمش می‌کند جای هزار افغان بود

Меҳр хамӯшӣ бар лабами он лаъли хандон май наад

مهر خموشی بر لبم آن لعل خندان می‌نهد

Ҳарчанд чашми маст ӯ устоди саҳар ва ғамза аст

هرچند چشم مست او استاد سحر و غمزه است

Болои устоди абрӯяш аз ғамзаи дукон май наад

بالای استاد ابرویش از غمزه دکان می‌نهد

Гардун ки хӯни ошиқон бемузд ва беминнат бирехт

گردون که خون عاشقان بی‌مزد و بی‌منت بریخت

Хуш бош кохри хӯни мо муздаш ба домон май наад

خوش باش کآخر خون ما مزدش به دامان می‌نهد

Аз чашми соқӣ ҳар тарафи мисатон ба хӯн ғалтида анд

از چشم ساقی هر طرف مستان به خون غلتیده‌اند

Ин фитнаҳо худ мекунад бар чархи товон май наад

این فتنه‌ها خود می‌کند بر چرخ تاوان می‌نهد

Аҳлӣ чу ёд омад марои оҳӯии чашми он парӣ

اهلی چو یاد آمد مرا آهوی چشم آن پری

Маҷнӯни сифати ҷон аз танами рӯ дар биёбон май наад

مجنون‌صفت جان از تنم رو در بیابان می‌نهد