Чароғи чашми дили он дилрабо бар афрӯзад

چراغ چشم دل آن دلربا بر افروزد

Ки то нигоҳ кунӣ аз ҳаё бар афрӯзад

که تا نگاه کنی از حیا بر افروزد

Хушаст оташи маҷнӯну шани хирмани сӯз

خوش است آتش مجنون و شان خرمن سوز

На оташӣ ки зи боди ҳаво бар афрӯзад

نه آتشی که ز باد هوا بر افروزد

Чу офтоб висолат намешавад толеъ

چو آفتاب وصالت نمی شود طالع

Чароғи толеъи мо аз куҷо бар афрӯзад

چراغ طالع ما از کجا بر افروزد

Рахши з диданам он офтоб дил афрӯхт

رخش ز دیدنم آن آفتاب دل افروخت

Чу ошно нигарад ошно бар афрӯзад

چو آشنا نگرد آشنا بر افروزد

Фалаки чароғи дилам гар намекунад равшан

فلک چراغ دلم گر نمی کند روشن

Ба рағми оташи меҳнат чаро бар афрӯзад

به رغم آتش محنت چرا بر افروزد

зи шамъи бахти ту аҳлии фурӯғ дил давраст

ز شمع بخت تو اهلی فروغ دل دورست

Магари зъиби чароғии худо бар афрӯзад

مگر زعیب چراغی خدا بر افروزد