Бо ҷон чу шуд сиришта ғами ишқ чун равад

با جان چو شد سرشته غم عشق چون رود

Ҷонро бурун кунам магари ин ғам бурун равад

جان را برون کنم مگر این غم برون رود

Ҳар оқилӣ ки шефта рӯйу мӯии тест

هر عاقلی که شیفته روی و موی تست

Охир чу шамъ бар сари доғ ҷунун равад

آخر چو شمع بر سر داغ جنون رود

Манъам макун зи гиряи хӯн каз фироқи ту

منعم مکن ز گریه خون کز فراق تو

Дардии буруни зи сина ба ҳар қатра хӯн равад

دردی برون ز سینه به هر قطره خون رود

Тавсани бъшўаҳи тунди марон аз худо битарс

توسن بعشوه تند مران از خدا بترس

Зӯри ту чанд бар сари мӯр забун равад

زور تو چند بر سر مور زبون رود

Носеҳ бирав ки сабру сукӯни кор ишқ нест

ناصح برو که صبر و سکون کار عشق نیست

Кори хирад буд ки ба сабр ва сукӯн равад

کار خرد بود که به صبر و سکون رود

Гар кӯҳкан фурӯ нахурд гиряҳои хӯн

گر کوهکن فرو نخورد گریه های خون

Хуноби ҳасрат аз ҷигар бесутун равад

خوناب حسرت از جگر بیستون رود

Аҳлӣ чу лолаи синаи бнохн чаҳ бар шикофт

اهلی چو لاله سینه بناخن چه بر شکافت

Бовар макун ки доғи тўош аз дарун равад

باور مکن که داغ تواش از درون رود