Зулф чу мор ӯ кашад дар даҳани балои маро

زلف چو مار او کشد در دهن بلا مرا

Чун нарӯм ки мӯ кашон мекашад аждаҳои маро

چون نروم که مو کشان می کشد اژدها مرا

Ҳамчуи магас дар ангабини кӯшиш ҳарза мекунам

همچو مگس در انگبین کوشش هرزه میکنم

Дасти зи хеши мгслм то ту кунӣ раҳои маро

دست ز خویش مگسلم تا تو کنی رها مرا

Захми дил аз ту тобкӣ ? сабр намонаду тоқатам

زخم دل از تو تابکی؟ صبر نماند و طاقتم

Ваа чаҳ кунам магар диҳад сабру дилии худои маро

وه چه کنم مگر دهد صبر و دلی خدا مرا

Бо ҳамаи офтоби ман аз сари меҳр толеъ аст

با همه آفتاب من از سر مهر طالع است

Ҳеҷ вафо намекунад толеъ бе вафои маро

هیچ وفا نمی کند طالع بی وفا مرا

Кӯҳи бало чу аҳлемгар на з ғам бияфканад

کوه بلا چو اهلیم گر نه ز غم بیفکند

Дасти аҷал ба зӯри худ кӣ фиканд зи пои маро

دست اجل به زور خود کی فکند ز پا مرا