Хӯн шуд ҷигар аз ханда ки он рашк малик зад

خون شد جگر از خنده که آن رشک ملک زد

То чанд тавон бар ҷигари риш намак зад

تا چند توان بر جگر ریش نمک زد

Чанд аз дили олӯдаи сафои харҷ тавон кард

چند از دل آلوده صفا خرج توان کرد

Охири миси қалбами ҳамаи олам ба маҳак зад

آخر مس قلبم همه عالم به محک زد

Дӯди дили ман доманат эй моҳи бгирод

دود دل من دامنت ای ماه بگیراد

Ҳар чанд ки аз ҷаври ту оташ бФлк зад

هر چند که از جور تو آتش بفلک زد

Дар ишқи мҷуи васл ки аз ҳиҷр бисӯзӣ

در عشق مجو وصل که از هجر بسوزی

Ҳар кас ки дӯшаши хост дарин нарад ду як зад

هر کس که دوشش خواست درین نرد دو یک زد

Аҳлии сафар аз хонқҳт ҳаст муборак

اهلی سفر از خانقهت هست مبارک

Чун пери Муғони наъраи аллоҳ мък зад

چون پیر مغان نعره الله معک زد