Ҳар кас ки тоқи абрӯӣ ӯ саҷда гуҳ кунад

هر کس که طاق ابروی او سجده گه کند

Рӯйиши з қибла гардад агар рӯбаҳ ма кунад

رویش ز قبله گردد اگر روبه مه کند

Он бут касе ки мункири ман аз нигоҳ ӯст

آن بت کسی که منکر من از نگاه اوست

Дайну дилаши зи дасти барад то нигаҳ кунад

دین و دلش ز دست برد تا نگه کند

Гар шуд гуноҳи саҷда ҳамчун ту одамӣ

گر شد گناه سجده همچون تو آدمی

Ҳқо кигар фиришта буд ин гунаҳ кунад

حقا که گر فرشته بود این گنه کند

Чашмати саводи дидаи мо сохт тўтё

چشمت سواد دیده ما ساخت توتیا

Инҳо буд ки хонаи мардум сияҳ кунад

اینها بود که خانه مردم سیه کند

Бӯсӣ тамаъ кунад бкноити зи лаъли ту

بوسی طمع کند بکنایت ز لعل تو

Аҳлӣ ки чун лабони туро дида ваа кунад

اهلی که چون لبان تو را دیده وه کند