Гар кашад гоҳе Аннан аз нозу майл мо кунад

گر کشد گاهی عنان از ناز و میل ما کند

Тавсани нозаши зи хӯбии боз тундӣҳо кунад

توسن نازش ز خوبی باز تندیها کند

Қатра ӣӣ аз ашки худ дар соғараш хоҳам фиканд

قطره یی از اشک خود در ساغرش خواهم فکند

Бошад ин тухми муҳаббат дар дил ӯ ҷо кунад

باشد این تخم محبت در دل او جا کند

Ҷилваи товуси ҳасанаши сайд шоҳон мекунад

جلوه طاووس حسنش صید شاهان میکند

Ман ки дарвешами басӯии ман куҷо парво кунад

من که درویشم بسوی من کجا پروا کند

Бо чунин ҳасану малоҳат ваа чаҳ хуши мизибдш

با چنین حسن و ملاحت وه چه خوش میزیبدش

Гӯшаи чашмӣ ки сӯии мо бостғно кунад

گوشه چشمی که سوی ما باستغنا کند

Чун насозад бо ғамаши аҳлӣ ки гар гардад малик

چون نسازد با غمش اهلی که گر گردد ملک

Ҳамчу ӯ ҳурии париваш аз куҷо пайдо кунад

همچو او حوری پریوش از کجا پیدا کند