Лабат аз рӯза чаро хушк чу унноб шавад

لبت از روزه چرا خشک چو عناب شود

Лаъли сероби ту ҳайфаст ки беоб шавад

لعل سیراب تو حیف است که بی آب شود

ОФтобо бигушо рӯза чу бе тоби шӯй

آفتابا بگشا روزه چو بی تاب شوی

Ҳайф аз чашмаи хуршед ки бетоб шавад

حیف از چشمه خورشید که بی تاب شود

Гулӣ аз васли ту чинами магари Андам ки ту ро

گلی از وصل تو چینم مگر آندم که تو را

Наргиси маст сабӯҳӣ зада дар хоб шавад

نرگس مست صبوحی زده در خواب شود

Чун шикорат нашавад моҳии дил балки кабоб

چون شکارت نشود ماهی دل بلکه کباب

Чун бар он оташи рухи мӯии ту қуллоб шавад

چون بر آن آتش رخ موی تو قلاب شود

Хӯни ман рехти рақиби ту ва нагузошт бмрг

خون من ریخت رقیب تو و نگذاشت بمرگ

Гург аз он нест ки мавсуф бқсоб шавад

گرگ از آن نیست که موصوف بقصاب شود

Сими ашки ӣнҳамаи миризм ва ҳайрат дорам

سیم اشک اینهمه میریزم و حیرت دارم

Ки бхоки сари Кувайти ҳама симоб шавад

که بخاک سر کویت همه سیماب شود

Бар дар майкадаи он ба ки нишинад аҳлӣ

بر در میکده آن به که نشیند اهلی

То бкии мӯътакифи гӯша миҳроб шавад

تا بکی معتکف گوشه محراب شود