Марои сад хор аз он навгул агар дар дил дарун ояд

مرا صد خار از آن نوگل اگر در دل درون آید

Агар хорӣ равад беруни зи чашми ман бурун ояд

اگر خاری رود بیرون ز چشم من برون آید

Бзҳри чашму хӯни дили бмо ҷомӣ диҳад соқӣ

بزهر چشم و خون دل بما جامی دهد ساقی

Чаҳ шодӣ бахшад он ҷомӣ ки аз ваии буи хӯн ояд

چه شادی بخشد آن جامی که از وی بوی خون آید

зи захми ҳасрати Фарҳод агар кӯҳ огаҳӣ ёбад

ز زخم حسرت فرهاد اگر کوه آگهی یابد

Сазад каз чашмаи чашмаши сиришки лола гаван ояд

سزد کز چشمه چشمش سرشک لاله گون آید

Фусун бар ман мадами зоҳид ки ман девонаи ишқам

فسون بر من مدم زاهد که من دیوانه عشقم

Куҷо бо ҳоли худ маҷнӯни бтъўиз ва фусун ояд

کجا با حال خود مجنون بتعویذ و فسون آید

Дар он водӣ ки Лайлии суваратони маҷнӯн ваашон ҷӯянд

در آن وادی که لیلی صورتان مجنون وشان جویند

Агар оқил буд аҳлии бзнҷир ҷунун ояд

اگر عاقل بود اهلی بزنجیر جنون آید