Агар ту васл набахше чаҳ чораи сӯхта ро

اگر تو وصل نبخشی چه چاره سوخته را

Ба офтоб чаҳ нисбати ситораи сӯхта ро

به آفتاب چه نسبت ستاره سوخته را

Биёу лолаи сифати чоки сози синаи ман

بیا و لاله صفت چاک ساز سینه من

Бурун фикан ҷигари пораи пораи сӯхта ро

برون فکن جگر پاره پاره سوخته را

зи дӯзахаш чаҳ ғами он дил ки сӯхти доғи тўош

ز دوزخش چه غم آن دل که سوخت داغ تواش

Касе насӯхт дар оташи дубораи сӯхта ро

کسی نسوخت در آتش دوباره سوخته را

Назораи ту ҷигари шўздми Марв аз чашм

نظاره تو جگر شوزدم مرو از چشم

Дигар мсўз ба ҳасрати назораи сӯхта ро

دگر مسوز به حسرت نظاره سوخته را

Бсухт аҳлӣу шавқи лаби ту барад ба хок

بسوخت اهلی و شوق لب تو برد به خاک

Накард марҳами лаъли ту чораи сӯхта ро

نکرد مرهم لعل تو چاره سوخته را