Аз он дар дидаи ёқӯбаши ғами Юсуфи ғубори орад

از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد

Ки ишқи омухтани перонаи сари кӯрӣ ба ёри орад

که عشق آموختن پیرانه‌سر کوری به یار آرد

Макаш эй масти нози имрӯзи морои фикр фардо кун

مکش ای مست ناز امروز مارا فکر فردا کن

Ки дард сар наярзад мастии кохри хумори орад

که درد سر نیرزد مستی کاخر خمار آرد

Ту худ бикшодӣ дарӣ эй гул ва гарна боғбони ҳаргиз

تو خود بگشادی دری ای گل و گرنه باغبان هرگز

Нмихўоҳд ки бӯеи сӯии мо боди баҳори орад

نمیخواهد که بویی سوی ما باد بهار آرد

Бтлхии кӯҳкан дар бесутунгар ҷон диҳад охир

بتلخی کوهکن در بیستون گر جان دهد آخر

Биёбад ҷони ширини боз агар ширини гузори орад

بیابد جان شیرین باز اگر شیرین گذار آرد

Ту хуршедӣ ва мо зарраи ҳисоб аз мо чаҳ бар гирӣ

تو خورشیدی و ما ذره حساب از ما چه بر گیری

Ки дар ҷамъи ҳаводорон ки моро дар шумори орад

که در جمع هواداران که ما را در شمار آرد

зи ишқати ман вафои ҷустам на хор аз муддаӣ хӯрдан

ز عشقت من وفا جستم نه خار از مدعی خوردن

Чаҳ донистам ки тухми меҳри куштани хори бори орад

چه دانستم که تخم مهر کشتن خار بار آرد

Чу аҳлии булбули боғи туам хорам макун эй гул

چو اهلی بلبل باغ توام خوارم مکن ای گل

Ки нодири ин чамани мурғӣ чу мангар садҳазори орад

که نادر این چمن مرغی چو من گر صدهزار آرد