Завқи дидори ту дар ҷон балокаш бошад

ذوق دیدار تو در جان بلاکش باشد

Роҳати каъбаи пас аз заҳмати раҳ хуш бошад

راحت کعبه پس از زحمت ره خوش باشد

Ҳоҷат сӯхтанам нест чаҳ даврами зи лабат

حاجت سوختنم نیست چه دورم ز لبت

Моҳӣ аз об чаҳ шуд давр дар оташ бошад

ماهی از آب چه شد دور در آتش باشد

Бо парешонеи худ шодам аз он май тарсам

با پریشانی خود شادم از آن می‌ترسم

Ки зи ман табъи шарифи ту мушавваш бошад

که ز من طبع شریف تو مشوش باشد

Дидаи поки ман андешаи з дӯзах накунад

دیدهٔ پاک من اندیشه ز دوزخ نکند

Ғам аз оташ нахурд сикка чу беғаш бошад

غم از آتش نخورد سکه چو بی‌غش باشد

Аҳлии он шӯх агараш меҳр ва вафо нест маранҷ

اهلی آن شوخ اگرش مهر و وفا نیست مرنج

Мардумӣ кам талаб аз ҳарки париваш бошад

مردمی کم طلب از هرکه پریوش باشد