Гар оҳи кашами он саг кӯем басар ояд

گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید

Каз оҳи ман сӯхтаи буи ҷигар ояд

کز آه من سوخته بوی جگر آید

Аз заъфи чунонам ки агар нола кашад дил

از ضعف چنانم که اگر ناله کشد دل

Биҳуш шавам то нафасӣ чанд бар ояд

بیهوش شوم تا نفسی چند بر آید

Доими барраати пеши сабои дидаи гушойам

دایم برهت پیش صبا دیده گشایم

Бошад ки дамии гардӣ аз он раҳгузар ояд

باشد که دمی گردی از آن رهگذر آید

Аз дарди ту чун нола кунам халқи бгринд

از درد تو چون ناله کنم خلق بگریند

Ҳар нола ки аз дард буд кор гар ояд

هر ناله که از درد بود کار گر آید

Ҷое ки кашии теғи паии қатли муҳибон

جایی که کشی تیغ پی قتل محبان

Аҳлӣ агараш раҳ буд ӣнҷо басар ояд

اهلی اگرش ره بود اینجا بسر آید