Дида ҳар ки аз ҳаваси сӯии ту симтн буд

دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بود

Ғарқаи бхўн дил шавадгар ҳамаи чашми ман буд

غرقه بخون دل شود گر همه چشم من بود

Оҳ ки гирадам нафаси роҳи гулӯи зи бахти бад

آه که گیردم نفس راه گلو ز بخت بد

Дар нафасӣ ки боманиши ёри сари сухан буд

در نفسی که بامنش یار سر سخن بود

намебидиҳам ки бихўдӣ май нҳлд ки чун манӣ

می بدهم که بیخودی می نهلد که چون منی

Хӯн хӯрду лаби тўоши пеши лабу даҳан буд

خون خورد و لب تواش پیش لب و دهن بود

Гар бигушоеам кафани лолаи сифати зи баъди марг

گر بگشایی ام کفن لاله صفت ز بعد مرگ

Зотши доғи ғами дилами сӯхта дар кафан буд

زآتش داغ غم دلم سوخته در کفن بود

Мардуми рӯзгорро мотам агар з мурдан аст

مردم روزگار را ماتم اگر ز مردن است

Аҳлии нои умедро мотами зистан буд

اهلی نا امید را ماتم زیستن بود