Ёр аз сари кӯча чу маи баромад

یار از سر کوچه چو مه برآمد

Ҳар гӯшаи ҳазор ваа баромад

هر گوشه هزار وه برآمد

Бархест қиёматӣ ки дар субҳ

برخاست قیامتی که در صبح

Моҳи шаби чордаҳи баромад

ماه شب چارده برآمد

Сармаст ба хонқаҳ гузар кард

سرمست به خانقه گذر کرد

Фарёди зи хонқаҳи баромад

فریاد ز خانقه برآمد

Мақсӯдам аз ӯ ҳалоки худ буд

مقصودم از او هلاک خود بود

Мақсӯди бики нигаҳи баромад

مقصود بیک نگه برآمد

Ёқӯб сифат бсухт аҳлӣ

یعقوب صفت بسوخت اهلی

То Юсуф ӯ зчаҳи баромад

تا یوسف او زچه برآمد