Ҷӯши савдои ғам дил поем аз ҷо май барад

جوش سودای غم دل پایم از جا می‌برد

Шоқии он шарбат карам фармо ки савдо май барад

شاقی آن شربت کرم فرما که سودا می‌برد

Ҳаркии ошиқи гашт ҳамчун зарра аз пастӣ бараст

هرکه عاشق گشت همچون ذره از پستی برست

Кор ӯро офтоби ишқи боло май барад

کار او را آفتاب عشق بالا می‌برد

Бас ки май гирдам чу маҷнӯни давр аз он чобуки ғизол

بس که می‌گردم چو مجنون دور از آن چابک‌غزال

Сайли ашк аз хонаи рахти ман ба саҳро май барад

سیل اشک از خانه رخت من به صحرا می‌برد

Гарчи хату холу зулфаш ҳар яке ғоратгарии сет

گرچه خط و خال و زلفش هر یکی غارتگری‌ست

Дили зи дасти ошиқони он чашми Шаҳло май барад

دل ز دست عاشقان آن چشم شهلا می‌برد

Ҷон ки бози оради зи дасти ғамзааш кони шоҳбоз

جان که باز آرد ز دست غمزه‌اش کآن شاهباز

намерибоед дили зи дасти халқ ва дар по май барад

می‌رباید دل ز دست خلق و در پا می‌برد

Кушта шуд аҳлии зи ишқ ва додаш ӣнҷои каси надод

کشته شد اهلی ز عشق و دادش اینجا کس نداد

Бо шаҳидони рахти хӯни олӯдаи ӣнҷо май барад

با شهیدان رخت خون‌آلوده اینجا می‌برد