Бихўд шуда будам чу сухани ёр бмн кард

بیخود شده بودم چو سخن یار بمن کرد

Кӯи воқифи ҳоле ? ки бипурсам чаҳ сухан кард

کو واقف حالی؟ که بپرسم چه سخن کرد

Дуздед ниҳонами дил ва нагузошт бФрёд

دزدید نهانم دل و نگذاشت بفریاد

Фарёд ки дуздида касе ғорат ман кард

فریاد که دزدیده کسی غارت من کرد

Ҳар хӯн ки бхок аз ҷигар сӯхтаам рехт

هر خون که بخاک از جگر سوخته ام ریخت

Бар буии тўоши боди сабои машк хутан кард

بر بوی تواش باد صبا مشک ختن کرد

Чун доғи туами сӯхти шаҳидони ғами ишқ

چون داغ توام سوخت شهیدان غم عشق

Хоҳанд зи хокистари ман атр кафан кард

خواهند ز خاکستر من عطر کفن کرد

Аз дӯстӣам сӯхти дили хеши бсди доғ

از دوستی ام سوخت دل خویش بصد داغ

Бегона накард ончии дили хеш бмн кард

بیگانه نکرد آنچه دل خویش بمن کرد

Аҳлии сифати қади ту чун Зуҳра надорад

اهلی صفت قد تو چون زهره ندارد

Мақсӯди туегар сифати сарв чаман кард

مقصود تویی گر صفت سرو چمن کرد