Боз чун шамъи саҳари риштаи ҷони сӯхти маро

باز چون شمع سحر رشته جان سوخت مرا

Мурда будам дигар он шамъ бар афрӯхт маро

مرده بودم دگر آن شمع بر افروخت مرا

Чун шаҳидони тўшди ҷомаи хунини кафанам

چون شهیدان توشد جامه خونین کفنم

Дар азали ишқи ту ин ҷома бетон дӯхт маро

در ازل عشق تو این جامه بتن دوخت مرا

Сухан инаст ки май нӯш ва дигар ҳеҷ мапурс

سخن اینست که می نوش و دگر هیچ مپرس

Муршиди ишқи ҳамин иксхни омухти маро

مرشد عشق همین یکسخن آموخت مرا

Банда соқем эй хоҷаи зғми озодам

بنده ساقیم ای خواجه زغم آزادم

Дардисар чанд диҳии кас бтў нафурухт маро

دردسر چند دهی کس بتو نفروخت مرا

Аҳлӣ аз барқи ғамаши ҳосили умрати ҳамаи сӯхт

اهلی از برق غمش حاصل عمرت همه سوخت

Оҳ аз он хирмани ҳасрат ки дил андӯхт маро

آه از آن خرمن حسرت که دل اندوخت مرا