Кӣ шавад сарви ман огаҳи зи дили афкорӣ чанд

کی شود سرو من آگه ز دل افکاری چند

То чу гул дар таҳи пои ншкндши хорӣ чанд

تا چو گل در ته پا نشکندش خاری چند

Чун гул аз пардаи буруни ойу мубини лолаи сифат

چون گل از پرده برون آی و مبین لاله صفت

Хона оташ зада сӯхтаи зорӣ чанд

خانه آتش زده سوخته زاری چند

Аикаҳ бо ҳмнФсони рӯзу шабии михўораҳ

ایکه با همنفسان روز و شبی میخواره

Нафасӣ низ баровар ба ҷигари хорӣ чанд

نفسی نیز بر آور به جگر خواری چند

Рӯзу шаби қасди рақибони ту озор дил аст

روز و شب قصد رقیبان تو آزار دل است

Биҷузи ин ҳеҷ ндонанд дили озорӣ чанд

بجز این هیچ ندانند دل آزاری چند

Ёр он бош ки бории з дилӣ бардорад

یار آن باش که باری ز دلی بردارد

На касе кӯи бадали риш наад борӣ чанд

نه کسی کو بدل ریش نهد باری چند

Аҳлӣ аз дӯсти талаби ком на аз аҳли вараъ

اهلی از دوست طلب کام نه از اهل ورع

Матлаби файзи дил аз сӯрати деворӣ чанд

مطلب فیض دل از صورت دیواری چند