Ошиқони раҳи басари ганҷ илоҳӣ доранд

عاشقان ره بسر گنج الهی دارند

Биҷуз аз бахт дигар ҳарчӣ ту хоҳӣ доранд

بجز از بخت دگر هرچه تو خواهی دارند

Пеши риндон ба адаб бош ки ин сармастон

پیش رندان به ادب باش که این سرمستان

Сӯрати бандагӣу сират шоҳӣ доранд

صورت بندگی و سیرت شاهی دارند

Айб ошиқ макун аз номаи сиёҳии аиших

عیب عاشق مکن از نامه سیاهی ایشیخ

Бут прессатон чаҳ ғам аз нома сиёҳӣ доранд

بت پرستان چه غم از نامه سیاهی دارند

Ошноёни муҳаббат ки наҳангон ғаманд

آشنایان محبت که نهنگان غمند

Кӣ зи тӯфони фанои фикр табоҳӣ доранд

کی ز طوفان فنا فکر تباهی دارند

Лаъли ҷонбхши ту ошиқ кашад ва зинда кунад

لعل جانبخش تو عاشق کشد و زنده کند

Зиндау мурда бар ин ҳол гувоҳӣ доранд

زنده و مرده بر این حال گواهی دارند

Бо вуҷӯд чу ту хуршеди рухии каҷи назарон

با وجود چو تو خورشید رخی کج نظران

Чашм бар ҳасани рухи Юсуф чоҳӣ доранд

چشم بر حسن رخ یوسف چاهی دارند

Ранг чун коҳи ту аҳлӣ набӯд рӯи зардӣ

رنگ چون کاه تو اهلی نبود رو زردی

Ошиқони оби рух аз чеҳра коҳӣ доранд

عاشقان آب رخ از چهره کاهی دارند