Натавон бар соқии сухан аз тавба аён кард

نتوان بر ساقی سخن از توبه عیان کرد

Пеши маҳаки таҷриба қалбӣ натавон кард

پیش محک تجربه قلبی نتوان کرد

Он дил ки наярзад суфоли саги кӯе

آن دل که نیرزد سفال سگ کویی

Аз ҷуръаи худ ҷоми ҷамаши пер Муғон кард

از جرعه خود جام جمش پیر مغان کرد

Алмнаҳи ллаҳ ки сабои хоки раҳи дӯст

المنه لله که صبا خاک ره دوست

Дар дидаи ман кӯрии чашм дгарон кард

در دیده من کوری چشم دگران کرد

Перонаи серуми масти ҷавонӣ ки ба ишқаш

پیرانه سرم مست جوانی که به عشقش

Сад бор шудам пер ва дигар бор ҷавон кард

صد بار شدم پیر و دگر بار جوان کرد

Бисёр бнўмидӣу ҳасрати дили ман сӯхт

بسیار بنومیدی و حسرت دل من سوخت

Ва охири зи карам ҳарчӣ дилами хост чунон кард

و آخر ز کرم هرچه دلم خواست چنان کرد

Мисатони муҳаббат май ишқ ту наҳуфтанд

مستان محبت می عشق تو نهفتند

Бидамаст танги ҳавсила чун шиша аён кард

بدمست تنگ حوصله چون شیشه عیان کرد

Сари даҳанати каси биқин роҳ набардаст

سر دهنت کس بیقین راه نبردست

Аҳлӣ ба гумони ҳам суханӣ чанд баён кард

اهلی به گمان هم سخنی چند بیان کرد