Рӯзӣ ки қудсёни гул одам сиришта анд

روزی که قدسیان گل آدم سرشته اند

Ҷони мароу меҳри ту боҳам сиришта анд

جان مرا و مهر تو باهم سرشته اند

Аз рашки онкӣ бо ҳамаи кас ҷилва мекунӣ

از رشک آنکه با همه کس جلوه میکنی

Дар хӯни икдгри ҳама олам сиришта анд

در خون یکدگر همه عالم سرشته اند

Ҳур ва парӣ бихоб на бинад фириштаи ҳам

حور و پری بخواب نه بیند فرشته هم

Ин чошнӣ ки бо гул одам сиришта анд

این چاشنی که با گل آدم سرشته اند

Ҳаргиз надидаам намакин сӯратӣ чу ту

هرگز ندیده ام نمکین صورتی چو تو

Ореи бад-ӣни намаки гули кас кам сиришта анд

آری بدین نمک گل کس کم سرشته اند

Кас нест дар ҷаҳон ки надорад дили хушӣ

کس نیست در جهان که ندارد دل خوشی

Аҳлии дил манаст ки бо ғам сиришта анд

اهلی دل من است که با غم سرشته اند