Марои бкўии ту шавқ аз дар ниёз оварад

مرا بکوی تو شوق از در نیاز آورد

Биё ки шавқи ту моро зи каъба боз оварад

بیا که شوق تو ما را ز کعبه باز آورد

Чу лолаи доғи бахуди сӯхтами зи кӯраи ишқ

چو لاله داغ بخود سوختم ز کوره عشق

Марои ғами ту дарин кӯра гудоз оварад

مرا غم تو درین کوره گداز آورد

Ғурури ҳасани мау сарв ноз бишикастӣ

غرور حسن مه و سرو ناز بشکستی

Шикасти ҳарки ба пеши ту кибр ва ноз оварад

شکست هرکه به پیش تو کبر و ناز آورد

Хаёли қибла рӯй ту осмон чун баст

خیال قبله روی تو آسمان چون بست

Фириштаро бҳўои ту дар намоз оварад

فرشته را بهوای تو در نماز آورد

Ниёзманди туам аз дирам чаҳ меронӣ

نیازمند توام از درم چه میرانی

Бахуд наомадам ӣнҷои маро ниёз оварад

بخود نیامدم اینجا مرا نیاز آورد

Латифа дигараст ин на ҳасани аихўоҷаҳ

لطیفه دگرست این نه حسن ایخواجه

Ки рӯй хотири Маҳмӯд дар Аёз оварад

که روی خاطر محمود در ایاز آورد

Набаст захми дил аз баҳри дилхушии аҳлӣ

نبست زخم دل از بهر دلخوشی اهلی

з рӯй ғайр , дар дили баҳам фароз оварад

ز روی غیر، در دل بهم فراز آورد