Рухи ту доғи куҳани тоза аз малоҳат кард

رخ تو داغ کهن تازه از ملاحت کرد

Малоҳати ту марои тозаи сад ҷароҳат кард

ملاحت تو مرا تازه صد جراحت کرد

Тариқи зиндаи дилон дар ғами ту бедорӣ аст

طریق زنده دلان در غم تو بیداری است

Ксикаҳи марди дарин роҳи хоб роҳат кард

کسیکه مرد درین راه خواب راحت کرد

Агарчӣ чун гули нави офтоб субҳ дамид

اگرچه چون گل نو آفتاب صبح دمید

Рухи тўоши хаҷал аз ғоят сабоҳат кард

رخ تواش خجل از غایت صباحت کرد

зи ҳайрати рухи хуби ту лол шуд булбул

ز حیرت رخ خوب تو لال شد بلبل

Агарчӣ пеши гули изҳори сад фасоҳат кард

اگرچه پیش گل اظهار صد فصاحت کرد

Надид ба зиҳи даҳони ту чашмаи нӯшӣ

ندید به زه دهان تو چشمه نوشی

Хизр ки рӯй замини сари басар саёҳат кард

خضر که روی زمین سر بسر سیاحت کرد

Ҳадиси аҳлӣ аз он нест холӣ аз намакӣ

حدیث اهلی از آن نیست خالی از نمکی

Ки аз лабони ту дарюза малоҳат кард

که از لبان تو دریوزه ملاحت کرد