Ошиқони гирдами гарм аз дил ғамнок зананд

عاشقان گردم گرم از دل غمناک زنند

Глрхони ғунчаи сифати ҷомаи бетон чок зананд

گلرخان غنچه صفت جامه بتن چاک زنند

Бошад эй гул ки ббрқи карам аз мумкини ғайб

باشد ای گل که ببرق کرم از ممکن غیب

Оташи тафриқа ӣӣ дар хас ва хошок зананд

آتش تفرقه یی در خس و خاشاک زنند

Азраҳи ғмздгони санг маломат баргир

ازره غمزدگان سنگ ملامت برگیر

То шаҳидони ту чун сабзаи сар аз хок зананд

تا شهیدان تو چون سبزه سر از خاک زنند

Ошиқоне ки ншўинди бхўнобаҳи назар

عاشقانی که نشویند بخونابه نظر

Шармашони бод ки лоф аз назар пок зананд

شرمشان باد که لاف از نظر پاک زنند

Дардмандони қадами аввали басар хеш ниҳанд

دردمندان قدم اول بسر خویش نهند

Вонгаҳеи даст бар он ҳалқа фитрок зананд

وانگهی دست بر آن حلقه فتراک زنند

Саги исои нафсонӣам ки ин гарми равон

سگ عیسی نفسانیم که این گرم روان

Гарчи хоканд қадам бар сар афлок зананд

گرچه خاکند قدم بر سر افلاک زنند

Зоҳидоне ки муҳаббат нашносанд ки чист

زاهدانی که محبت نشناسند که چیست

Айб бошад ки дам аз дониш ва идрок зананд

عیب باشد که دم از دانش و ادراک زنند

Сар ҳар кас нашавад гӯии бмидон батон

سر هر کس نشود گوی بمیدان بتان

Аҳлии ин гӯии магари мардум чолок зананд

اهلی این گوی مگر مردم چالاک زنند