Гарчи арбоби хиради тайифа ӣӣ прҳнрнд

گرچه ارباب خرد طایفه یی پرهنرند

Ошиқони тайифаи дигар ва қавмӣ дигаранд

عاشقان طایفه دیگر و قومی دگرند

Ршги хубон барам аз мардуми дунё варна

رشگ خوبان برم از مردم دنیا ورنه

?дане он қадр надорад ки бирав ршг баранд

دنیی آنقدر ندارد که برو رشگ برند

Адамаст он даҳан ва дар ғами он тнгдлон

عدم است آن دهن و در غم آن تنگدلان

Бо вуҷӯди адам ӯ ғам беҳуда хуранд

با وجود عدم او غم بیهوده خورند

Мардуми даҳр чаҳ донанд турои қадари магар

مردم دهر چه دانند ترا قدر مگر

Мардуми дидаи ушшоқ ки аҳли назаранд

مردم دیده عشاق که اهل نظرند

Гарчи бар аҳли назар ҳар сари мӯ теғ балост

گرچه بر اهل نظر هر سر مو تیغ بلاست

Кофарамгар зи бало яксар мӯ барҳазаранд

کافرم گر ز بلا یکسر مو برحذرند

Кӯии ту каъбаи длҳост чаро бе хабарон

کوی تو کعبه دلهاست چرا بی خبران

Чун расиданди бад-ӣни каъба бар ӯ мегузаранд

چون رسیدند بدین کعبه بر او میگذرند

Мардуми чашми ту ҳар гӯша рубойанд дилӣ

مردم چشم تو هر گوشه ربایند دلی

Мардум гӯша нишин байн ки чаҳ бедод гаранд

مردم گوشه نشین بین که چه بیداد گرند

Аҳлии сӯхтаро дар шкрстони хаёл

اهلی سوخته را در شکرستان خیال

Тўтённд ки аз лаъли ту маст шукранд

طوطیانند که از لعل تو مست شکرند