Кист кӯи хоки зи бедоди ту бар сар накунад

کیست کو خاک ز بیداد تو بر سر نکند

Магари онкскаҳи сар аз ҷайби адами брнкнд

مگر آنکسکه سر از جیب عدم برنکند

Ишқи борони блоисит ки дар рӯй замин

عشق باران بلایسیت که در روی زمین

Ҳеҷ ҷо нест ки аз хӯни ҷигар тар накунад

هیچ جا نیست که از خون جگر تر نکند

Каъбаи ҷони марои ишқи ту оташкадаи сохт

کعبه جان مرا عشق تو آتشکده ساخت

Ишқ бо ҷони ман он кард ки кофар накунад

عشق با جان من آن کرد که کافر نکند

Масти гирён ки бхоки қидмат рӯй наад

مست گریان که بخاک قدمت روی نهد

Обрӯ чист ки бо хок баробар накунад

آبرو چیست که با خاک برابر نکند

Ҳаркии кишти он лаб мегаван ба хумори ситамаш

هرکه کشت آن لب میگون به خمار ستمش

Оҳ агар дафъи хумораш мегулгун накунад

آه اگر دفع خمارش می گلگون نکند

эй дили содагар ӯ гуфт ки ман зон туам

ای دل ساده گر او گفت که من زان توام

Он маҳолӣаст ки каси ғайри ту бовар накунад

آن محالی است که کس غیر تو باور نکند

Гар дилати нофаи сифат ишқ насузад аҳлӣ

گر دلت نافه صفت عشق نسوزد اهلی

Таййиби анфоси ту офоқ мунаввар накунад

طیب انفاس تو آفاق منور نکند