Ёмни носабурро сӯии худ аз вафои талаб

یامن ناصبور را سوی خود از وفا طلب

Ётў ки покдомании сабри ман аз худои талаб

یاتو که پاکدامنی صبر من از خدا طلب

Рўзшкор чун хӯрд бар дили сайди тири ту

روزشکار چون خورد بر دل صید تیر تو

Гар талабии хаданги худ аз дили риши мо талаб

گر طلبی خدنگ خود از دل ریش ما طلب

Дард ту мекашад мроё ба карами давои куниш

درد تو می کشد مرایا به کرم دوا کنش

ё қадре фузуни азин то накунам давои талаб

یا قدری فزون ازین تا نکنم دوا طلب

Оҳ чаҳ пӯшами ин сухан ваа ки бком ғайр шуд

آه چه پوشم این سخن وه که بکام غیر شد

Ончии дили ман аз худо кард бсди дуои талаб

آنچه دل من از خدا کرد بصد دعا طلب

Хобу хаёл май барад дар паии васли ту маро

خواب و خیال می برد در پی وصل تو مرا

Фикр маҳол мекунад муфлиси кимиёи талаб

فکر محال می کند مفلس کیمیا طلب

эй дилами ошнои ту ҳамдами ғайр ман машав

ای دلم آشنای تو همدم غیر من مشو

Ғайр кӣ ошно шавад , ҳам дили ошнои талаб

غیر کی آشنا شود، هم دل آشنا طلب

ҲмнФсони дӯстро мастии васли бас буд

همنفسان دوست را مستی وصل بس بود

Соқӣ агар карам кунӣ аҳлӣ бе навои талаб

ساقی اگر کرم کنی اهلی بی نوا طلب