Пои бӯси он бути сангини дили ёқӯти лаб

پای‌بوس آن بت سنگین‌دل یاقوت‌لب

Орзӯ дорам шабӣ то рӯзу рӯзӣ то ба шаб

آرزو دارم شبی تا روز و روزی تا به شب

Мардум аз шавқи лабаш то кӣ адаб дорам нигоҳ

مردم از شوق لبش تا کی ادب دارم نگاه

Май рӯми густохи пеш ва мекунам тарки адаб

می‌روم گستاخ پیش و می‌کنم ترک ادب

Каси мҳли пеши ман бемор эй ҳамдам мабод

کس مهل پیش من بیمار ای همدم مباد

Ном ӯ ногуҳ барам беихтиёр аз тоби таб

نام او ناگه برم بی‌اختیار از تاب تب

Ман ки умрам рафт бар бод ва ба ҷонон зинда ам

من که عمرم رفت بر باد و به جانان زنده‌ام

Мондаам дар рӯй ӯ бе худ ҳамеи монами аҷаб

مانده‌ام در روی او بی‌خود همی‌مانم عجب

Рӯзии ҳаркас ба қадар бахт бошад лоҷарам

روزی هرکس به قدر بخت باشد لاجرم

Санг бедодам занад нахлӣ казу ҷӯям рутаб

سنگ بیدادم زند نخلی کزو جویم رطب

Халқ гӯйанд оби ҳайвони умр ҷовидон диҳад

خلق گویند آب حیوان عمر جاویدان دهد

Борӣ эй оби бақои киштии ту моро дар талаб

باری ای آب بقا کُشتی تو ما را در طلب!

Гарчи мегӯйанд халқии номи ин маҷнӯн ба ёр

گرچه می‌گویند خلقی نام این مجنون به یار

Хуш буд аҳлии шунидани тозӣ аз лафзи араб

خوش بود اهلی شنیدن تازی از لفظ عرب