эй барқи муҳаббат ки раҳ ман задае боз

المنه لله که دگر مرغ خوش آواز

Оташ ба ман сӯхта хирман задае боз

قانون غزل کرد بمضراب زبان ساز

Зингўнаҳ ки барадӣ ба дар аз хонаи хешам

چون لاله دلم چاک شد از باد بهاری

Бар ман рақами гӯша гулхан задае боз

وقت است که این داغ کهن تازه شود باز

эй ҷони ман хонаи хароб аз чаҳ ҷиҳати даст

هرگز بزمین توسن بختش نرساند

Дар домани он хона барафкан задае боз

هرچند بدان میل کند سرو سرافراز

Хоҳии магар эй ашк дигар хӯни марои рехт

آن حسن پریوش که تحمل نکند کوه

Варна чаҳ марои даст ба доман задае боз

دیوانه کند لا به کز آن پرده برانداز

Аз таъни ту аҳлии дили мо риш аз он аст

اهلی چه کند توبه ز معشوق پرستی

Козрдаҳ хорем ва ту сӯзан задае боз

کآخر چو بتی دید همان میکند آغاز