Ҳаргиз гулӣ начед дили ман зи боғи кас

اشارت تو بجان دادنم بشارت بس

Равшан нагашт хонаи ман аз чароғи кас

مرا به تیغ چه حاجت همین اشارت بس

Бар муждаи висол дигар дил наме нуҳум

چنان بشارت وصل تو شادمانم کرد

Бозии нмихўрм дигар аз лаҳву лоғи кас

که گر تو نیز نیایی همین بشارت بس

Дар ишқ агарчӣ ҳеҷ фароғат дилам наёфт

چو کشته تو شوم بر مزار من بخرام

Ҳаргизи ҳасади набард ба айшу фироқи кас

که خونبهای من ایدوست این زیارت بس

Доим агар чаҳ сӯхта ишқ бӯда ам

شهید خانه خراب تو خاک منزل ساخت

Ҳаргиз чунин насӯхт дили ман зи доғи кас

درین سراچه فانی همین عمارت بس

То ришта ӣ зҷону раҳгии боқӣ аз тан аст

بخون دیده کنم سجده بتان اهلی

Савдои зулф ӯ наравад аз димоғи кас

نماز همچو منی را همین طهارت بس