Ҳавои гулшани Кувайти насими боди баҳор

هوای گلشن کویت نسیم باد بهار

Гдиии хирмани мӯяти шамеми машки ттор

گدیی خرمن مویت شمیم مشک تتار

Магар гушӯд дар ҷони ҳавои он сари кӯй

مگر گشود در جان هوای آن سر کوی

Ки буии анбар Соро дамид аз он гулзор

که بوی عنبر سارا دمید از آن گلزار

Яқин ки ориз ва рӯй ту дар дил хӯбӣ аст

یقین که عارض و روی تو در دل خوبی است

Ки ҳаст ошиқи хунини ҷигари азуи афкор

که هست عاشق خونین جگر ازو افکار

Шудаст гирди рахти зулф аз шикани хирман

شدست گرد رخت زلف از شکن خرمن

Бхўшаҳи чини ту машк хутан кунад эсор

بخوشه چین تو مشک ختن کند ایثار

Ҳануз дар ҳад чинаст ҷаъди турраи ту

هنوز در حد چین است جعد طره تو

Ки рафт то ҳади чин зу насими анбари бор

که رفت تا حد چین زو نسیم عنبر بار

Туе ки рӯзи висолами зи гиряи заҳри диҳӣ

تویی که روز وصالم ز گریه زهر دهی

Манам ки хӯн хӯрам аз он ду лолаи гавани рухсор

منم که خون خورم از آن دو لاله گون رخسار

Агар зкин кашадам ғами гузор то бикашад

اگر زکین کشدم غم گذار تا بکشد

Ту ҷони диҳӣ чу бубинем икнзр бурдор

تو جان دهی چو ببینیم یکنظر بردار

Чу дидаам брхт бинад ва дуо хонд

چو دیده ام برخت بیند و دعا خواند

Бигӯ ки чашм дар осори сунъи бичўни дор

بگو که چشم در آثار صنع بیچون دار

Маи висоли ту ҳар кас ки ёфт то бобад

مه وصال تو هر کس که یافت تا بابد

Бсбри ҷуста ва моро куҷост сабру қарор

بصبر جسته و ما را کجاست صبر و قرار

Накӯи бмкру бадастон куҷо шавад ҳолаш

نکو بمکر و بدستان کجا شود حالش

Агар висоли наёбади бадасти ин бемор

اگر وصال نیابد بدست این بیمار

Аҷабтар ин ки туро ҳаст сад чу ман маҷнӯн

عجب تر این که ترا هست صد چو من مجنون

Ки аз вафои бадарад рахт ҳастяш сад бор

که از وفا بدرد رخت هستیش صد بار

Манам ки олимӣ аз дардмандем сӯзанд

منم که عالمی از دردمندیم سوزند

Туе ки бар ту дуои дардманди лайл ва наҳор

تویی که بر تو دعا دردمند لیل و نهار

Рабӯди нақши рахти ҳуши ман чаҳгар дар ишқ

ربود نقش رخت هوش من چه گر در عشق

Ҳарифи нақди ду кунаст ошиқи дидор

حریف نقد دو کون است عاشق دیدار

Вуҷӯди ман зи муҳаббат аз он чу барқ афрӯхт

وجود من ز محبت از آن چو برق افروخت

Ки ранги он дўрх афрӯхт чеҳра чун гулнор

که رنگ آن دورخ افروخت چهره چون گلنار

Збскаҳи буи ту оварда боди хоки раҳаш

زبسکه بوی تو آورده باد خاک رهش

зи шавқи пой ту бӯсед дил чу ошиқи зор

ز شوق پای تو بوسید دل چو عاشق زار

Нахурда бодаи бмстии шитофт дар ишқат

نخورده باده بمستی شتافت در عشقت

Касе ки пояи ишқ аз ту ёфт маҷнӯни вор

کسی که پایه عشق از تو یافت مجنون وار

Дилам агар ҳама шераст бигузар аз шамшер

دلم اگر همه شیرست بگذر از شمشیر

Ки хори ошиқу ғмхўортст чун ман хор

که خوار عاشق و غمخوارتست چون من خوار

Кунун бъшқи ту Ҷайҳуни з ашк хоҳам рехт

کنون بعشق تو جیحون ز اشک خواهم ریخت

Чу об рӯй худ аз гиряи рехтам чу баҳор

چو آب روی خود از گریه ریختم چو بحار

Яқини балоғи ман онгаҳ буд дуруст ки шеър

یقین بلاغ من آنگه بود درست که شعر

Баёни ҳоли намояд ба калаки саҳари шиор

بیان حال نماید به کلک سحر شعار

Баёни ҳасани ту ҳар чанд роғибам накунам

بیان حسن تو هر چند راغبم نکنم

Ки шавқи омадаи ғолиби бъқли даъвии дор

که شوق آمده غالب بعقل دعوی دار

Аз он бсухта миҷмари сифати дилами меҳнат

از آن بسوخته مجمر صفت دلم محنت

Ки муҷримами ман маст аз шикояти дилдор

که مجرمم من مست از شکایت دلدار

Шикоятам ки ту месӯзӣ аз тағофул нест

شکایتم که تو میسوزی از تغافل نیست

Чунонкии зулф ту кунад аз татовулами бену бор

چنانکه زلف تو کند از تطاولم بن و بار

Дилам ки ришу ҷигар хӯн шудаст аз он гиряд

دلم که ریش و جگر خون شدست از آن گرید

Ки шер мешавад аз ишқи дидааш хўнбор

که شیر میشود از عشق دیده اش خونبار

Раҳин ишқ дилам шуд зи ханҷари оҳан

رهین عشق دلم شد ز خنجر آهن

Ки сари ниҳоди бдомни маро ки он бурдор

که سر نهاد بدامن مرا که آن بردار

Риш кардӣ дилами зи ханҷари оҳан

ریش کردی دلم ز خنجر آهن

Шер аз ишқи сари ниҳоди бдомн

شیر از عشق سر نهاد بدامن

Хароб гиря шудам ончунон ки дида кунам

خراب گریه شدم آنچنان که دیده کنم

Чу ман ки дидаи ҷазоҳои хештани бкнор

چو من که دیده جزاهای خویشتن بکنار

Агар чаҳ зортар аз ман касе бдҳр надид

اگر چه زارتر از من کسی بدهر ندید

Дарунами ӣнҳамаи оҳ аз чаҳ дид оҳ аз ёр

درونم اینهمه آه از چه دید آه از یار

Магар ки ҳамдами аҳли назари зи айни виқор

مگر که همدم اهل نظر ز عین وقار

Бшмъи ориз ту тофт то фузуд анвор

بشمع عارض تو تافت تا فزود انوار

Яқин ки аз назари илтифоти бахти имшаб

یقین که از نظر التفات بخت امشب

Рух чу лола ?ут омад маи тамоми айёр

رخ چو لاله ات آمد مه تمام عیار

Дамид бар семент то зи зулфу хати сунбул

دمید بر سمنت تا ز زلف و خط سنبل

Маи ман аз шаб зулфат намӯд субҳи қарор

مه من از شب زلفت نمود صبح قرار

Барафкан аз маи рухи парда чошт кун шомам

برافکن از مه رخ پرده چاشت کن شامم

Ки бишки он маи рух чошт мекунад шаби тор

که بیشک آن مه رخ چاشت میکند شب تار

Бсмн тоз зулф сунбул кошт

بسمن تاز زلف سنبل کاشت

Маи ман шаб намӯда бишки чошт

مه من شب نموده بیشک چاشت

Аз он ки дарди ту дил дод хоҳ ҳар дар кард

از آن که درد تو دل داد خواه هر در کرد

зи дарду доварии дили баҳақ барам зинҳор

ز درد و داوری دل بحق برم زنهار

Қабули дард туам дод пояи иқбол

قبول درد توام داد پایه اقبال

Дили маро бадар оварад дардат аз идбор

دل مرا بدر آورد دردت از ادبار

Ба пешаш ар биншинӣ бшби нишинии ту

به پیشش ار بنشینی بشب نشینی تو

Чаҳ бешяш ки ба бинӣ ба пеши бинии кор

چه بیشیش که به بینی به پیش بینی کار

Пешаш биншин ба шаби нишинӣ

پیشش بنشین به شب‌نشینی

Бешяш бибин ба пеши бинӣ

بیشیش ببین به پیش‌بینی

Агар чаҳ доми балоегар онкии бФрибӣ

اگر چه دام بلایی گر آنکه بفریبی

Ҳамонаст ёрӣ агар он рақиб нест дучор

همانست یاری اگر آن رقیب نیست دچار

Лаби ту ҷон касе ҷони ман зғмзаҳи шикофт

لب تو جان کسی جان من زغمزه شکافت

Биёи хаданги ғамат байн нишаста то сӯфор

بیا خدنگ غمت بین نشسته تا سوفار

Шудаст ҷони марои тоб лек ночораст

شدست جان مرا تاب لیک ناچارست

Ҳарифи новак партоб кист ҷузи ночор

حریف ناوک پرتاب کیست جز ناچار

Агар на оинаро гуҳи гуҳ эй парии бинӣ

اگر نه آینه را گه گه ای پری بینی

Ду олам арча ба безии назири чашми мадор

دو عالم ارچه به بیزی نظیر چشم مدار

Ҳазор моҳ ки маҳмил нишин шавад пешат

هزار ماه که محمل نشین شود پیشت

Аҷаб ки ҳамсар аз он бинӣ эй фириштаи виқор

عجب که همسر از آن بینی ای فرشته وقار

Гадоӣ дар з дар эй офтоби даври мсоз

گدای در ز در ای آفتاب دور مساز

Ки тан бсухташ аз ҳасрати ин фақири атвор

که تن بسوختش از حسرت این فقیر اطوار

Лабони васфи дилам зон рух чу озарӣаст ( кзо )

لبان وصف دلم زان رخ چو آذریست (کذا)

Ки собитаст басии ошиқи ту дар асрор

که ثابت است بسی عاشق تو در اسرار

Гар онкии пеши ҳамаи нақши малики чини глҳост

گر آنکه پیش همه نقش ملک چین گلهاست

Гули ҷаҳони хшбии пеши лмъаҳи ?ути ингор

گل جهان خشبی پیش لمعه ات انگار

Вуҷӯди моҳ фалак нест ғайри акси танат

وجود ماه فلک نیست غیر عکس تنت

Чу файзи меҳр тўош ҳамсараст шуд сайёр

چو فیض مهر تواش همسرست شد سیار

Нишони боғи биҳишти он ҷамолу ҳоҷибу зулф

نشان باغ بهشت آن جمال و حاجب و زلف

Лаби ту соқии ҷонбхшу кавсари Аброр

لب تو ساقی جانبخش و کوثر ابرار

Бгўҳри он хати сабзи ту хотами хӯбӣ

بگوهر آن خط سبز تو خاتم خوبی

Қади ту соя тӯбо кашида дар рафтор

قد تو سایه طوبی کشیده در رفتار

Хати ту хотами хӯбии шаби ту ҳоҷиби гавҳар

خط تو خاتم خوبی شب تو حاجب گوهر

Қади ту сояи тӯбои лаби ту соқии кавсар

قد تو سایه طوبی لب تو ساقی کوثر

Ҳоҷиби гавҳари лаби ту хотами хӯбии хати ту

حاجب گوهر لب تو خاتم خوبی خط تو

Соқии кавсари лаби ту сояи тӯбои қади ту

ساقی کوثر لب تو سایه طوبی قد تو

Аз он кашад ҳамаи ин вола аз ту доғи фироқ

از آن کشد همه این واله از تو داغ فراق

Ки нест бодааш аз нӯши васли нўшгўор

که نیست باده اش از نوش وصل نوشگوار

Дамӣ ки ҷуръаи ъушрати зи ҷоми васли кашам

دمی که جرعه عشرت ز جام وصل کشم

Кашад зи бахти бади он чашми раҳи занами бхмор

کشد ز بخت بد آن چشم ره زنم بخمار

Зсднигор ту дории з бе ниёзии нанг

زصد نگار تو داری ز بی نیازی ننگ

зи сад ҳазор фақират ба длнўозии ор

ز صد هزار فقیرت به دلنوازی عار

Фитодаи сару бпоити ҳамин ҳунар дорад

فتاده سر و بپایت همین هنر دارد

Ки ҷон барои қадат медиҳанд сарву чанор

که جان برای قدت میدهند سرو و چنار

Яқин ки симтнӣ лек оташини лъӣ

یقین که سیمتنی لیک آتشین لعی

Яқин ки ғунчаи лабӣ лек шаккарини гуфтор

یقین که غنچه لبی لیک شکرین گفتار

Зарураш аз рух чун ёсамин сим танаст

ضرورش از رخ چون یاسمین سیم تنست

Дилӣ ки аз чаман дӯстӣаст бархӯрдор

دلی که از چمن دوستی است برخوردار

Нишастаам ҳамаи шаби дили ҳазини бароаи ситам

نشسته ام همه شب دل حزین براه ستم

Лаб аз фиғон чу сегон бозу чашм карда чаҳор

لب از فغان چو سگان بازو چشم کرده چهار

Чаро ту тобӣ аз афғони рух ар чу саги нолам

چرا تو تابی از افغان رخ ار چو سگ نالم

Ки ҳастамат ҳамаи шаби посбони ман бедор

که هستمت همه شب پاسبان من بیدار

Малул аз ҳама ғам кист чун ман бе бахт

ملول از همه غم کیست چون من بی بخت

Ҳазини бароа ситам кист чун ман ғмхўор

حزین براه ستم کیست چون من غمخوار

Серуми фидои раҳати масти ман назар кун боз

سرم فدای رهت مست من نظر کن باز

Ки боз арбада дорад ду ?наргаст дарбор

که باز عربده دارد دو نرگست دربار

Аҷаб ки арбада дорад ғами ту бар дилу дайн

عجب که عربده دارد غم تو بر دل و دین

Ғами ту ғорат дайн бошадаш яқини кирдор

غم تو غارت دین باشدش یقین کردار

Агар чаҳ дорад асири ғами ту оҳу фиғон

اگر چه دارد اسیر غم تو آه و فغان

Бабради дайни биқини зулфат аз вай эй айёр

ببرد دین بیقین زلفت از وی ای عیار

Даромадии бадалами боз чун бути чинӣ

درآمدی بدلم باز چون بت چینی

Бҷонм эй бут чин карда ӣӣ камӣни анбор

بجانم ای بت چین کرده یی کمین انبار

Тбист дар тани ман гарми длброи қадамӣ

تبیست در تن من گرم دلبرا قدمی

Ки донам аз қидмати вори ҳам зи тобиши нор

که دانم از قدمت وار هم ز تابش نار

Турои зи айни вафои хостами ман аз эзад

ترا ز عین وفا خواستم من از ایزد

Бёўсдқу сФобину хашм ва кин бигзор

بیاوصدق و صفابین و خشم و کین بگذار

Вуҷӯди ман ки намӯдаш бдўлт шоҳ аст

وجود من که نمودش بدولت شاه است

Дилаши зҳмти шоҳ оташӣаст қаҳри шарор

دلش زهمت شاه آتشی است قهر شرار

Агар здидаҳи ман сайл хӯн равад чаҳ аҷаб

اگر زدیده من سیل خون رود چه عجب

Ки ҳастам аз талаби дарди соғарии афкор

که هستم از طلب درد ساغری افکار

Нмирўди зи серуми завқи роҳати аисоқӣ

نمیرود ز سرم ذوق راحت ایساقی

Ту ҳам пари об бақо кун қадаҳ банушу мадор

تو هم پر آب بقا کن قدح بنوش و مدار

Бануш ҷоми атои азали зи раҳмати шоҳ

بنوش جام عطای ازل ز رحمت شاه

?герати зи ҳазрат шоҳаст мастии аиҳшёр

گرت ز حضرت شاه است مستی ایهشیار