Шудаст ҳуши дили ?иҷони зи дасти боди ситам

شدست هوش دل ایجان ز دست باد ستم

Киоварӣ бФғонши бсбр бо дасти ор

کی آوری بفغانش بصبر با دست آر

Аё ҳарифи тараб чун вазиди боди баҳор

ایا حریف طرب چون وزید باد بهار

Чу лола май хуру меҳр аз замонаи чашми мадор

چو لاله می خور و مهر از زمانه چشم مدار

Ҳбост бе майу гули умри оташӣ дар зан

هباست بی می و گل عمر آتشی در زن

Баҳр чаҳ дорад аз андешаи ?ут чу бутемор

بهر چه دارد از اندیشه ات چو بوتیمار

Расед лола ва дорад баҳри камӣни хорӣ

رسید لاله و دارد بهر کمین خاری

Чу глрхӣаст ки дорад рақиби ноҳамвор

چو گلرخی است که دارد رقیب ناهموار

Саман чу соқии дилҷӯ ба лола зор омад

سمن چو ساقی دلجو به لاله زار آمد

Ки то чу лола барафрӯзад аз Рахши анзор

که تا چو لاله برافروزد از رخش انظار

Яқин ки мастии булбул чу ғунча пинҳонӣаст

یقین که مستی بلبل چو غنچه پنهانیست

Ҳётш аз май риҳонисти он хумор

حیاتش از می ریحانیست آن خمار

Дар оббоғи гул акнӯн ки ҳамчу ҷинат шуд

در آبباغ گل اکنون که همچو جنت شد

Бичин гулӣ ки чу ҳур омадааст дидаи гумор

بچین گلی که چو حور آمده است دیده گمار

Куҷост нисбати ёр аз насими бастонаш

کجاست نسبت یار از نسیم بستانش

Чу ҳур агар чаҳ шамемаст гулшанаши аттор

چو حور اگر چه شمیمست گلشنش عطار

Ҳавои бодау ҷаъди бунафша дом диласт

هوای باده و جعد بنفشه دام دلست

Гузар чу нест азин доми дил биёад биор

گذر چو نیست ازین دام دل بیاد بیار

Нагар ту сунбултар тоФтстиш эй бод

نه گر تو سنبل تر تافتستیش ای باد

Бқсди дил чаҳ баҳами боФтстиши сад бор

بقصد دل چه بهم بافتستیش صد بار

Вгрчаҳи нисбати насрину гули гумон бтў ҳаст

وگرچه نسبت نسرین و گل گمان بتو هست

намекунем азишон ту беҳтарии бъзор

نمی کنیم ازیشان تو بهتری بعذار

Расанд кӣ бтўи зонрўии ҳамчуи маи гулҳо

رسند کی بتو زانروی همچو مه گلها

Чунин ки чун ту бидидаст наргиси абсор

چنین که چون تو بدیدست نرگس ابصار

Дамидааст басии сарв дар чамани шодон

دمیده است بسی سرو در چمن شادان

Вале камаст бшўхӣ чу онқду рафтор

ولی کمست بشوخی چو آنقد و رفتار

Вуҷӯди сунбул агар сӯхта чу булбул шуд

وجود سنبل اگر سوخته چو بلبل شد

Вуҷӯди булбули азуи сӯхти ҳамчуи сунбули зор

وجود بلبل ازو سوخت همچو سنبل زار

Тақтеъ : мафоъӣлуни мафоъӣлун

تقطیع: مفاعیلن مفاعیلن

Ливои гул ки чу хуршед бар ҳама Рахшед

لوای گل که چو خورشید بر همه رخشید

Магар ки ёфт зи шоҳи вилояти аинмқдор

مگر که یافت ز شاه ولایت اینمقدار

Ту лолаи байн чу накӯи ахтарӣ ки тофта аст

تو لاله بین چو نکو اختری که تافته است

Магар аз шоҳи вилоят назарӣ ёфта аст

مگر از شاه ولایت نظری یافته است

Надид чашми фалак ҳамчаҳ шоҳи Исмоил

ندید چشم فلک همچه شاه اسماعیل

Ки теғ адл шудаш сайқали дил аз зангор

که تیغ عدل شدش صیقل دل از زنگار

Чу ҳайдар аз қаблаш ҳаст рӯҳи боникон

چو حیدر از قبلش هست روح بانیکان

Теғи адлаши сайқали ойӣнаи злмонён

تیغ عدلش صیقل آیینه ظلمانیان

Мисоли барқ Бамонеаст дар гуҳи майдон

مثال برق بمانی است در گه میدان

Аён чу шуълаи шамъаши синони кӣнаи гузор

عیان چو شعله شمعش سنان کینه گزار

Агар чаҳ шуълаи оли илм чу барқ афрӯхт

اگر چه شعله آل علم چو برق افروخت

ё шуълаи шамъ аз дам бо дасти биксў

یا شعله شمع از دم با دست بیکسو

Лӣем шуд зи ҷаҳон , малик шод шуд аз шоҳ

لییم شد ز جهان، ملک شاد شد از شاه

Хушо никуии малик ва хушо бади ашрор

خوشا نکویی ملک و خوشا بد اشرار

Сарои ҷону дили ободи гашт ва хоҳӣ дид

سرای جان و دل آباد گشت و خواهی دید

Ҳануз хуштар азин адл , ӯ чу шуд меъмор

هنوز خوشتر ازین عدل، او چو شد معمار

Аҷаби мадор з додаш ки мурда зинда кунад

عجب مدار ز دادش که مرده زنده کند

Хушо малик ва хушо шоҳ хушо адли худодод

خوشا ملک و خوشا شاه خوشا عدل خداداد

Агар бсиди нигоҳаши фитода бар анқо

اگر بصید نگاهش فتاده بر عنقا

Бики ишораташи афканда аз фалаки тайёр

بیک اشارتش افکنده از فلک طیار

Дамӣ чу рафтаи бнхҷири бики ҳамла

دمی چو رفته بنخجیر بیک حمله

Бик ишорат фиканда даҳ даҳ

بیک اشارت فکنده ده ده

Табораки аллоҳ аз он каф ки хости ҳотами тай

تبارک الله از آن کف که خواست حاتم طی

Ки баҳра гирад аз он баҳру кони бостнкор

که بهره گیرد از آن بحر و کان باستنکار

Агар на омада ӯ зомину фириштаи ризқ

اگر نه آمده او ضامن و فرشته رزق

Гирад аз он рӯи ҳамаи каси доманаш

گیرد از آن رو همه کس دامنش

Фурӯғи ахтари давлат азу нигари биқин

فروغ اختر دولت از و نگر بیقین

Ки офтоб заминасту каъбаи зуввор

که آفتاب زمینست و کعبه زوار

Зиҳии каромати маи пуртӯй ки бахшида

زهی کرامت مه پرتوی که بخشیده

Офтобӣаст казу наҷми саодати Рахшад

آفتابیست کزو نجم سعادت رخشد

Вҷиаҳ рӯйу бълму ҳунар аз он абрӣ

وجیه روی و بعلم و هنر از آن ابری

Ки баҳри фазли боқибол ӯ гушӯд анҳор

که بحر فضل باقبال او گشود انهار

На ғам равост бъҳдш на ҳам ки шуд баста

نه غم رواست بعهدش نه هم که شد بسته

Лаби иқболи гушӯдаи даҳани ҳодисаи баста

لب اقبال گشوده دهن حادثه بسته

Ба ҳамсарии зхўри онсоҳби назари беҳтар

به همسری زخور آنصاحب نظر بهتر

Ҳам раҳбари соҳиби ҳунар

هم رهبر صاحب هنر

Аё сипеҳри карами ҷоҳи худ ба байн ки зи бахт

ایا سپهر کرم جاه خود به بین که ز بخت

Барои тести биҳишту Наим ӯ ҳамвор

برای تست بهشت و نعیم او هموار

Дар муроди ту эй беназир аз он бозаст

در مراد تو ای بی نظیر از آن بازست

Рояти нъимоу маликои кбиро

رایت نعیما و ملکا کبیرا

Пас аз аду чаҳ ғамати кӯ ба биҳшӣ бошад

پس از عدو چه غمت کو به بیهشی باشد

Хоку бод ва ту обу оташӣ

خاک و باد و تو آب و آتشی

Саҳар шунид чу гул аз сабо ки хилқат чист

سحر شنید چو گل از صبا که خلقت چیست

Гул аз ту дар арақ афтоду рехти зуд аз бор

گل از تو در عرق افتاد و ریخت زود از بار

Агар гулаш нашуд аз тани зршги халқи ту тоб

اگر گلش نشد از تن زرشگ خلق تو تاب

Гул аз ту дар арақ афтод вазад биравӣ гулоб

گل از تو در عرق افتاد وزد بروی گلاب

Яқин ки бар дару бомати пурди фириштаи ниҳон

یقین که بر در و بامت پرد فرشته نهان

Бсди ниёзу фақиригар ӯ фитад бигзор

بصد نیاز و فقیری گر او فتد بگذار

эй сидра нишин чун бҳзртт гузарад

همای سدره نشین چون بحضرتت گذرد

эй сидра нишин боз ояд аз пиндор

همای سدره نشین باز آید از پندار

Ба хорӣанд ҳасудони ту вале нозанад

به خواریند حسودان تو ولی نازند

Бимолу ӣнҳамаро ҷузи з неъматат машумор

بمال و اینهمه را جز ز نعمتت مشمار

Равад зи ғуссаи хароб аз дарат аду ҳар чанд

رود ز غصه خراب از درت عدو هر چند

Бо ӣнҳама аз неъмати туро таба хоранд

با اینهمه از نعمت تو را تبه خوارند

Вазидан нафаст ҷони комил аз маънӣ

وزیدن نفست جان کامل از معنی

Дами ту аз нафаси боди субҳи шастаи ғубор

دم تو از نفس باد صبح شسته غبار

Рухи камоли ту длҷўтрст ва зеботар

رخ کمال تو دلجوترست و زیباتر

Дами ту аз нафаси боди субҳи дилҷӯтар

دم تو از نفس باد صبح دلجوتر

Яқин ки калак ту мурғӣаст аз хати мишкӣн

یقین که کلک تو مرغیست از خط مشکین