Он хоҷа ки хонаро бкҳгл андӯд

آن خواجه که خانه را بکهگل اندود

Кҳгл бсро монад ва ӯ худ Фрсўд

کهگل بسرا ماند و او خود فرسود

Танпарвар биъқл чаҳ пурвирд биноз

تن پرور بیعقل چه پرورد بناز

Гӯйӣ ки саботи барг коҳяш набӯд

گویی که ثبات برگ کاهیش نبود