Соқӣ аз он май ки ба аз тозаи гул
ساقی از آن می که به از تازه گل
Боз бар он чеҳра на аз ғозаи гул
باز بر آن چهره نه از غازه گل
Гармии дмсоз гул ояд Биҷӯш
گرمی دمساز گل آید بجوش
Обӣ аз он тоза гул ояд Биҷӯш
آبی از آن تازه گل آید بجوش
Мурғ ки аз давлати гул бонг ӯст
مرغ که از دولت گل بانگ اوست
Қадари гул аз шӯҳрат гулбонг ӯст
قدر گل از شهرت گلبانگ اوست
Доштӣ андари ҳарами оншаҳи нишон
داشتی اندر حرم آنشه نشان
Духтарии андари Рахш аз маи нишон
دختری اندر رخش از مه نشان
Духтари хуши сӯрати маънии гарав
دختر خوش صورت معنی گرو
Бардаи ҳам аз маънии лайли гарав
برده هم از معنی لیل گرو
Гул шудаи номи хуши он гули бадан
گل شده نام خوش آن گل بدن
Сӯхта май зоташи он гули бадан
سوخته می زاتش آن گل بدن
Доманаш аз дидаи бади пок тар
دامنش از دیده بد پاک تر
Вази ғам аз дидаи сад пок , тар
وز غم از دیده صد پاک، تر
Гесуӣ ӯ омада то пои зи фарқ
گیسوی او آمده تا پا ز فرق
Фарқ аз он то шаби ялдои зи фарқ
فرق از آن تا شب یلدا ز فرق
Гармаи пешонӣ ӯ ғарра буд
گرمه پیشانی او غره بود
Аз фари пешонии ваии ғарра буд
از فر پیشانی وی غره بود
Қомат ӯ гулбуни боғи ҷинон
قامت او گلبن باغ جنان
Дида ӯ марҳами доғи ҷинон
دیده او مرهم داغ جنان
Абрӯяши он қиблаи ушшоқи тоқ
ابرویش آن قبله عشاق طاق
Чун маи нур дар ҳамаи офоқи тоқ
چون مه نور در همه آفاق طاق
Сунбулаш омӯхта ҳар гӯшаи чин
سنبلش آموخته هر گوشه چین
Хирмании андӯхта ҳар хӯшаи чин
خرمنی اندوخته هر خوشه چین
Наргиси аФсўнгрши оҳӯ шуда
نرگس افسونگرش آهو شده
Мастии оҳӯи буриши оҳӯ шуда
مستی آهو برش آهو شده
Дар Рахши онч аз пай шармаст буд
در رخش آنچ از پی شرمست بود
Ва оҳӯӣ ӯ аз пай шармаст буд
و آهوی او از پی شرمست بود
Ғамзаи шӯхаши ҳама чун нештар
غمزه شوخش همه چون نیشتر
Ҳар мижа ӣӣ аз нами хӯняш тар
هر مژه یی از نم خونیش تر
Чеҳрау мӯи дида бино фурӯз
چهره و مو دیده بینا فروز
Дар шаби дили сӯхтаи байни нофи рӯз
در شب دل سوخته بین ناف روز
Дил шудаи девона аз он хол ӯ
دل شده دیوانه از آن خال او
Кӯ шудаи бегона аз он хол ӯ
کو شده بیگانه از آن خال او
Чун саман аз ғунчаи худ байняш
چون سمن از غنچه خود بینیش
Кам шудаи каши ранҷаи худ байняш
کم شده کش رنجه خود بینیش
Лаъли лаби омехтаи шаҳдаши бшир
لعل لب آمیخته شهدش بشیر
Юсуф аз он фитнаи аҳдаши бшир
یوسف از آن فتنه عهدش بشیر
Дар даҳан аз танагӣ ӯ пистаи танг
در دهن از تنگی او پسته تنگ
Роҳи дили он танги шукри бастаи танг
راه دل آن تنگ شکر بسته تنگ
Нуқта дар он доира гнҷо набӯд
نقطه در آن دایره گنجا نبود
Ҳеҷ на аз нодарра конҷо набӯд
هیچ نه از نادره کانجا نبود
Ханда аш андохта дар гули шукр
خنده اش انداخته در گل شکر
Тӯҳматӣ андохта дар глшкр
تهمتی انداخته در گلشکر
Риштаи дандони ҳамаи ҷони сари басар
رشته دندان همه جان سر بسر
Гавҳари ҷони розӣ аз он сари басар
گوهر جان راضی از آن سر بسر
Себ ки хондӣ ба зарди он знҷ
سیب که خواندی به زرد آن زنج
Миздӣ аз ғояти дарди он знҷ
میزدی از غایت درد آن زنج
Офати дилҳо шуда он гарданаш
آفت دلها شده آن گردنش
Вази ҳама ба ғорати ҷони карданаш
وز همه به غارت جان کردنش
Нуқраи хомӣ бар , аз он ҳам зиёд
نقره خامی بر، از آن هم زیاد
Нуқра шуд аз нисбати он кам зиёд
نقره شد از نسبت آن کم زیاد
Бозуӣ ӯ роҳат ҳар ҷонаш буд
بازوی او راحت هر جانش بود
Соид ӯ панҷаи мараҷонаш буд
ساعد او پنجه مرجانش بود
Барги гули он нохун ва дар хӯни рузон
برگ گل آن ناخن و در خون رزان
Рустаи гул аз хӯни ҳамаи каф чун рузон
رسته گل از خون همه کف چون رزان
Сӯсании ангушту сари ангуштҳо
سوسنی انگشت و سر انگشتها
Шуълаи ҷонсӯз дар ангуштҳо
شعله جانسوز در انگشتها
Вази гултар бастаи дўдр сина дошт
وز گل تر بسته دودر سینه داشت
Умрӣ аз он нима аз сӣ надошт
عمری از آن نیمه از سی نداشت
Нахли қадаши бастаи ҳам аз мӯи миён
نخل قدش بسته هم از مو میان
Марҳами ҷон буд кам аз мумён
مرهم جان بود کم از مومیان
Нофау нофӣ чу ду зебо бааш
نافه و نافی چو دو زیبا بهش
Чун сухан ӣнҷо расад хафо бааш
چون سخن اینجا رسد خفا بهش
Дидаи ду кӯҳ аз пас рони Зуҳра аш
دیده دو کوه از پس ران زهره اش
Нест ҷуз аз Зуҳраи каси ин Зуҳра аш
نیست جز از زهره کس این زهره اش
Ҳам гулу мли соқаш ва ҳам соқяш
هم گل و مل ساقش و هم ساقیش
Арши хуш аз суҳбати ҳмсоқиш
عرش خوش از صحبت همساقیش
Аз кафи пои тани ҳама то шонаи пар
از کف پا تن همه تا شانه پر
Лؤлؤтар сохтаи кошонаи пар
لؤلؤ تر ساخته کاشانه پر
Гар бтўи гули нисбатӣ аз ранг дошт
گر بتو گل نسبتی از رنگ داشت
Кӣ ба азуи сӯратӣ Аржанг дошт
کی به ازو صورتی ارژنگ داشت
Қиссаи духтари ҳама кӯтаҳ кунам
قصه دختر همه کوته کنم
Халъату софӣ ӯ таҳ кунам
خلعت و صافی او ته کنم