Соқӣ азон гулшани гули ранги ранг

ساقی ازان گلشن گل رنگ رنگ

Карда лаб аз хӯрдани гулранги ранг

کرده لب از خوردن گلرنگ رنگ

Рӯбаҳии омухт аз он рӯи баҳор

روبهی آموخت از آن رو بهار

Май хуру рӯи ҷониби он рӯбаҳи ор

می خور و رو جانب آن روبه آر

Куштаи гули тозау ҷони куштаи зор

کشته گل تازه و جان کشته زار

Май хуру дил хуш кун аз он куштаи зор

می خور و دل خوش کن از آن کشته زار

Оташ Мӯсо кун аз он себи ёр

آتش موسی کن از آن سیب یار

Ва обӣ аз он оташ Мӯсо биор

و آبی از آن آتش موسی بیار

зи оҳӯӣ ӯ кун дили худ шери гир

ز آهوی او کن دل خود شیر گیر

Масти як оҳӯи шӯ ва сад шери гир

مست یک آهو شو و صد شیر گیر

Рӯзӣ аз айём дар он рӯзгор

روزی از ایام در آن روزگار

Комдаҳи наврӯз ва шуд он рӯзгор

کامده نوروز و شد آن روزگار

Абри ҳам аз ишва дар афшон шуда

ابر هم از عشوه در افشان شده

Сафҳаи гулзори пари афшон шуда

صفحه گلزار پر افشان شده

Фарш зар андохта борон ба кишт

فرش زر انداخته باران به کشت

Хирман дар сохтаи борон ба кишт

خرمن در ساخته باران به کشت

Нофаи сарви омадаи резони зи бод

نافه سرو آمده ریزان ز باد

Гурбаи бедаш шудаи ларзони зи бод

گربه بیدش شده لرزان ز باد

Шохи гул аз булбули дастони сарой

شاخ گل از بلبل دستان سرای

Кафи зану маст аз ҳамаи дасти он сарой

کف زن و مست از همه دست آن سرای

Мутриби об аз кафи худ нағмаи соз

مطرب آب از کف خود نغمه ساز

Дар каф ӯ наъраи зан аз захмаи соз

در کف او نعره زن از زخمه ساز

Шохи гули афтодау устодаи боз

شاخ گل افتاده و استاده باز

Соғар мл додау устодаи боз

ساغر مل داده و استاده باز

Ҳнҷри бед аз нами шаби зари нишон

حنجر بید از نم شب زر نشان

Дода гул аз хандаи лаби зари нишон

داده گل از خنده لب زر نشان

Аз паии он мавсим ва ҳам бар шикор

از پی آن موسم و هم بر شکار

Қуръа ҳиммат зада ҷам бар шикор

قرعه همت زده جم بر شکار

Тавсанаш аз хуй зада дам дар гулоб

توسنش از خوی زده دم در گلاب

Вази арақи он гул шудаи гум дар гулоб

وز عرق آن گل شده گم در گلاب

Духтаракӣ низ дар он кор буд

دخترکی نیز در آن کار بود

Вази хуии рухи донаи ҷони кор буд

وز خوی رخ دانه جان کار بود

Бардаи дил аз накҳати шами шер ро

برده دل از نکهت شم شیر را

Бар сар шерон зада шамшер ро

بر سر شیران زده شمشیر را

Бод барандохта зи он рӯи ҳиҷоб

باد برانداخته ز آن رو حجاب

Гули пас рӯи сохта зон рӯи ҳиҷоб

گل پس رو ساخته زان رو حجاب

Гирди гули оростаи сади моҳи рух

گرد گل آراسته سد ماه رخ

Каз кафи маи бардаи дил аз шоҳи рух

کز کف مه برده دل از شاه رخ

Ҳасрати онони ситад аз ҷами Аннан

حسرت آنان ستد از جم عنان

Гурусна чун бугзарад аз ҷамъи нон

گرسنه چون بگذرد از جمع نان

Кард бар он ҳамла ва аз ҳамлаи сӯхт

کرد بر آن حمله و از حمله سوخت

Дид дар он ҷумла ва аз ҷумлаи сӯхт

دید در آن جمله و از جمله سوخت

Гули дили ҷамро чу зар аз рӯ гудохт

گل دل جم را چو زر از رو گداخت

Ва ани дили рӯйин бтар азу гудохт

و ان دل رویین بتر ازو گداخت

Оҳӯии гул чун бҷми оради нигоҳ

آهوی گل چون بجم آرد نگاه

Чун дили азу длшдаҳ дорад нигоҳ

چون دل ازو دلشده دارد نگاه

Рафт дил аз паҳлавии он шаҳсавор

رفت دل از پهلوی آن شهسوار

Баради гул аз бозуии он шаҳи савор

برد گل از بازوی آن شه سوار

Ширӣ аз он рӯбаҳӣ оғоз кард

شیری از آن روبهی آغاز کرد

Себаш аз он рӯбаҳӣ оғоз кард

سیبش از آن روبهی آغاز کرد

Рустамии афзӯни зи сад Исфандиёр

رستمی افزون ز صد اسفندیار

Гашти ҳам аз сӯзи худ Исфандиёр

گشت هم از سوز خود اسفندیار

Бо дили хуши гули кафи ҷодӯи рузон

با دل خوش گل کف جادو رزان

Ғарқаи хӯни ҷами ҳамаи ҷои давр аз он

غرقه خون جم همه جا دور از آن

Қисса ӯ Ҳамзау меҳр нигор

قصه او حمزه و مهر نگار

Ғмздаҳ аз ғамзау меҳрнигор

غمزده از غمزه و مهرنگار

Нолаи пари дарду ғам оҳанг кард

ناله پر درد و غم آهنگ کرد

Куштани худ аз ситам оҳанг кард

کشتن خود از ستم آهنگ کرد

Аз сар тахт омад ва саҳро гирифт

از سر تخت آمد و صحرا گرفت

Дар ғам дил нест бар инҳо гирифт

در غم دل نیست بر اینها گرفت

Бо дили ваҳшӣ шудаи ҳамрози ғам

با دل وحشی شده همراز غم

Ёфта маҷнӯн шуда ҳам рози ғам

یافته مجنون شده هم راز غم

Гиряи зораши ҳама хуноб шуд

گریه زارش همه خوناب شد

Охири кораши ҳамаи хӯн об шуд

آخر کارش همه خون آب شد

Дидтар аз хӯни тани ғмдидаҳ ро

دید تر از خون تن غمدیده را

Гуфт аз он гиряу нами дида ро

گفت از آن گریه و نم دیده را

Ашги ғами афзӯни ту ҷонам наҳашт

اشگ غم افزون تو جانم نهشت

Гирди ман аз хӯни ту ҷонам наҳашт

گرد من از خون تو جانم نهشت

Чун ҷамаши он сайли ғам аз саргузашт

چون جمش آن سیل غم از سرگذشت

Гуфт дил ?има кунам аз саргузашт

گفت دل ایما کنم از سرگذشت

Фош шуд ин қисса дар он гӯшҳо

فاش شد این قصه در آن گوشها

Рӯи ғами ҷони ҳам бар ҷони гӯшҳо

رو غم جان هم بر جان گوشها

Чўншд аз таҷрибаи ҳосили дуот

چونشد از تجربه حاصل دوات

Аз мижа калакӣ кун ва аз дили дуот

از مژه کلکی کن و از دل دوات

Нома кун аз қиссаи бемори дил

نامه کن از قصه بیمار دل

То раҳе аз ғуссаи тимори дил

تا رهی از غصه تیمار دل