Соқӣ аз он об тўкотш бараст

ساقی از آن آب توکاتش برست

Дили ҳамаи дами сӯзаду ҷони хўштрст

دل همه دم سوزد و جان خوشترست

Миҷмари тани зи ахгари қалб аз чаҳ сӯхт

مجمر تن ز اخگر قلب از چه سوخت

Ва аби рух аз ин зари қалб аз чаҳ сӯхт

و اب رخ از این زر قلب از چه سوخت

Гар зари дилро кунам аз май сира

گر زر دل را کنم از می سره

Лашкар ғам башиканам аз майсара

لشکر غم بشکنم از میسره

Мурғи дил аз шавқи ту парво кунад

مرغ دل از شوق تو پروا کند

Сӯии гул аз шавқи ту парво кунад

سوی گل از شوق تو پروا کند

Номаи ҷузвии басӯии кули барад

نامه جزوی بسوی کل برد

Чанд ҷами ин орзӯии гули барад

چند جم این آرزوی گل برد

Номаи ҷамро чу гул аз ноз хонд

نامه جم را چو گل از ناز خواند

Қосиди ҷамро бар худ боз хонд

قاصد جم را بر خود باز خواند

Гуфт аз ин номаи пар ғусса дод

گفت از این نامه پر غصه داد

Кӣ дили каси файсали ин қисса дод

کی دل کس فیصل این قصه داد

Ин сухан ар башнавад аз бод , кӣ

این سخن ار بشنود از باد، کی

Ғуссаи инро барад аз ёд кӣ

غصه این را برد از یاد کی

Новаки кин бар тани вай кӣ занад

ناوک کین بر تن وی کی زند

Аз паии маргаши ҳама кӣ кӣ занад

از پی مرگش همه کی کی زند

Аз ҳамагар гавҳари ваии бршўд

از همه گر گوهر وی برشود

Баҳри вай аз оташ кӣ бршўд

بحر وی از آتش کی برشود

Ваз кунад аз ҳосили кайвони сухан

وز کند از حاصل کیوان سخن

Зид ҳам ояд дил кӣ ваон сухан

ضد هم آید دل کی وان سخن

Дар насаб ар кам ҳамаи ҷам ъам буд

در نسب ار کم همه جم عم بود

Хўотр ӯ аз ҳамаи ҷамъам буд

خواتر او از همه جمعم بود

Нисбат дар гар кунад ӯ бо рухом

نسبت در گر کند او با رخام

Гар ҳама нопухта шуд ин бори хом

گر همه ناپخته شد این بار خام

Ҳамсари ман кӣ шавад он хоми сар

همسر من کی شود آن خام سر

Дар сар ман мекунад он хоми сар

در سر من میکند آن خام سر

Кӣ буд аз биҳдаҳи рӯ бар ҷамам

کی بود از بیهده رو بر جمم

Рехтаи хӯни сад аз ӯ парчамам

ریخته خون صد از او پرچمم

Гӯи ҳавас аз ман макун ҳамдамӣ

گو هوس از من مکن همدمی

Гар ҳама ҷон бошӣу ҷони ҳам дамӣ

گر همه جان باشی و جان هم دمی