Хуши он дили каш буд маҳфил фурӯзӣ

خوش آن دل کش بود محفل فروزی

Хуши он маҳфил ки дорад длФрўзӣ

خوش آن محفل که دارد دلفروزی

Хуши он рӯзӣ ки бо ёрии сроид

خوش آن روزی که با یاری سرآید

Хуши он шаб каз дарат шамъӣ дар ояд

خوش آن شب کز درت شمعی در آید

Даромад шамъ бо рӯй дурахшон

درآمد شمع با روی درخشان

Ту гӯйӣ теғ зад хуршеди рахшон

تو گویی تیغ زد خورشید رخشان

Ниҳодаи ҳамчуи шоҳони тоҷ бар сар

نهاده همچو شاهان تاج بر سر

Равон шуд то фарози курсии зар

روان شد تا فراز کرسی زر

Чу курсии ходимаш бар фарш биниҳод

چو کرسی خادمش بر فرش بنهاد

Ба курсии по чу соқ арш биниҳод

به کرسی پا چو ساق عرش بنهاد

Ба сӯрат гарчи шамъаши ном будӣ

به صورت گرچه شمعش نام بودی

Бмънии шоҳи малики шом будӣ

بمعنی شاه ملک شام بودی

Чаҳ шамъии чашми бад аз рӯй ӯ давр

چه شمعی چشم بد از روی او دور

Басони ҳурёни сар то қадами нур

بسان حوریان سر تا قدم نور

Нагӯям шамъ , сарвии нави расида

نگویم شمع، سروی نو رسیده

Қабои шамъи сон дар бар кашида

قبای شمع سان در بر کشیده

Азин гулнор рӯй нозанинӣ

ازین گلنار روی نازنینی

Лабӣ бо ӯ чу лаъли оташинӣ

لبی با او چو لعل آتشینی

Ба қади нахлии равони сар то қадами хуш

به قد نخلی روان سر تا قدم خوش

Чу нахли муми баси мавзуну дилкаш

چو نخل موم بس موزون و دلکش

Аз оташ бар сараши тоҷии зар андӯд

از آتش بر سرش تاجی زر اندود

Зада мишкӣни утоқа бар сар аз дӯд

زده مشکین اتاقه بر سر از دود

Қадӣ чун сарв нозӣ баркашида

قدی چون سرو نازی برکشیده

Аҷаби сарвӣ ки гул аз ваии дамида

عجب سروی که گل از وی دمیده

Рахши гулгуни зи тоби нор хӯрдан

رخش گلگون ز تاب نار خوردن

Арақи рафтаи зи рӯйиш то ба доман

عرق رفته ز رویش تا به دامن

Намӯдӣ зери даҳ пероҳан ӯ

نمودی زیر ده پیراهن او

Раги ҷон аз латофат дар тан ӯ

رگ جان از لطافت در تن او

Қадаш чун нешикари ширину дилҷӯ

قدش چون نیشکر شیرین و دلجو

Аҷаби ширинии дилсӯз бо ӯ

عجب شیرینی دلسوز با او

Бойени хуши манзарии сарви равонӣ

باین خوش منظری سرو روانی

Бадви назорагии чашми ҷаҳонӣ

بدو نظارگی چشم جهانی