Зиҳии фархундаи фаррухи ҷабинӣ
زهی فرخنده فرخ جبینی
Ҳумоюни талъатии давлати қаринӣ
همایون طلعتی دولت قرینی
Саодати ёварӣ каз бахти масъӯд
سعادت یاوری کز بخت مسعود
Набарда ранҷ ёбад ганҷи мақсӯд
نبرده رنج یابد گنج مقصود
Ба торикӣ чу бардорад сар аз ҷайб
به تاریکی چو بردارد سر از جیب
Чароғӣ эзадаш бинмоед аз ғайб
چراغی ایزدش بنماید از غیب
Чу шамъ афрӯхт саҳни гулшан аз нур
چو شمع افروخت صحن گلشن از نور
Яке парвона дид он оташ аз давр
یکی پروانه دید آن آتش از دور
Магӯ парвонаи зини маҷнӯни мастӣ
مگو پروانه زین مجنون مستی
Аҷаби девонаи оташи парастӣ
عجب دیوانه آتش پرستی
Басӯрат бенавои покбозӣ
بصورت بینوایی پاکبازی
Бмънии гарми Меҳрии ҷонгдозӣ
بمعنی گرم مهری جانگدازی
Машаққати дида заҳмат кашида
مشقت دیده زحمت کشیده
Муҳаббати пешаи меҳнати расида
محبت پیشه محنت رسیده
Ба лофи меҳр ҳамчун субҳи содиқ
به لاف مهر همچون صبح صادق
Чу шамъ ӯро забон бо дили мувофиқ
چو شمع او را زبان با دل موافق
Чунон зи афтодагии мискину оҷиз
چنان ز افتادگی مسکین و عاجز
Ки нишнидӣ касаши овози ҳаргиз
که نشنیدی کسش آواز هرگز
Чу шамъ аз сӯхтан парво набӯдаш
چو شمع از سوختن پروا نبودش
Аз ин маънии лақаби парвона будаш
از این معنی لقب پروانه بودش
Чу дид он равшании парвонаи маст
چو دید آن روشنی پروانه مست
зи шавқ ӯ сабк аз ҷой бурҷаст
ز شوق او سبک از جای برجست
Чунон кард аз фараҳи оҳанги маҷлис
چنان کرد از فرح آهنگ مجلس
Ки ёбад шбчроғии марди муфлис
که یابد شبچراغی مرد مفلس
Чу он оташ ки Мӯсоро намуданд
چو آن آتش که موسی را نمودند
Дили парвона зон оташи рабуданд
دل پروانه زان آتش ربودند
Намӯд он оташини рух дар шаби тор
نمود آن آتشین رخ در شب تار
Чу аз зулф батон рӯй чу гулнор
چو از زلف بتان روی چو گلنار
Гумон будаш магари қандил меҳр аст
گمان بودش مگر قندیل مهر است
Фрўҳштаҳи азин тоқ сипеҳраст
فروهشته ازین طاق سپهرست
Раседаш ҷазба ӣӣ зон моҳи талъат
رسیدش جذبه یی زان ماه طلعت
Кашид ӯро бқлоби муҳаббат
کشید او را بقلاب محبت
Тани парвона гоҳе зарду бемор
تن پروانه گاهی زرد و بیمار
Рух шамъаш кашидӣ каҳрабои вор
رخ شمعش کشیدی کهربا وار
Сӯии хуршед рӯй шамъи гулчеҳр
سوی خورشید روی شمع گلچهر
Кашидӣ зарра вааш парвонаро меҳр
کشیدی ذره وش پروانه را مهر
Азуи давру бадви наздик каз давр
ازو دور و بدو نزدیک کز دور
Бисӯзад пунба вааш ойӣна аз нур
بسوزد پنبه وش آیینه از نور
Ба пеши шамъ чун ибхўиш рафтӣ
به پیش شمع چون یبخویش رفتی
Чу маҷнӯнони дилаш аз пеш рафтӣ
چو مجنونان دلش از پیش رفتی
зи шавқаши риштаи ҷон дар кашокаш
ز شوقش رشته جان در کشاکش
Кашидӣ мўкшони шамъаш бар оташ
کشیدی موکشان شمعش بر آتش
Чу омад пеш ва он шамъ чгл дид
چو آمد پیش و آن شمع چگل دید
зи шавқаши оташӣ дар ҷон ва дил дид
ز شوقش آتشی در جان و دل دید
Чунон зон шуъла дар афрӯхтан буд
چنان زان شعله در افروختن بود
Ки аз ваии икқдм то сӯхтан буд
که از وی یکقدم تا سوختن بود