Ду ходим дошт он сарви гули андом

دو خادم داشت آن سرو گل اندام

Яке кофуру дигари анбараши ном

یکی کافور و دیگر عنبرش نام

Ду ходими ҳамдаму ҳамрозу ҳамсол

دو خادم همدم و همراز و همسال

Бҷонсўзии мувофиқ дар ҳамаи ҳол

بجانسوزی موافق در همه حال

Мухаммири меҳрашон бо тинати шамъ

مخمر مهرشان با طینت شمع

Ва зишон буд зебу зинати шамъ

و زیشان بود زیب و زینت شمع

Тиҳии з эшон набад андеша ӯ

تهی ز ایشان نبد اندیشه او

Пар аз эшон зи раг то реша ӯ

پر از ایشان ز رگ تا ریشه او

зи иззат ҳар ду буд аз никхўоҳӣ

ز عزت هر دو بود از نیکخواهی

Ба чашмаш чун сипедӣу сиёҳӣ

به چشمش چون سپیدی و سیاهی

Азин буии вафо дорӣ шунида

ازین بوی وفا داری شنیده

Вази он сад рӯи сифедӣ низ дида

وز آن صد رو سفیدی نیز دیده

Ғами парвона чун аз ҳад бадар шуд

غم پروانه چون از حد بدر شد

зи сӯзиши шамъро охир хабар шуд

ز سوزش شمع را آخر خبر شد

Давон бо ходимон хештан гуфт

دوان با خادمان خویشتن گفت

Ки бо парвона бояд ин сухан гуфт

که با پروانه باید این سخن گفت

Ки эй беҳудаи гирди боди паймо

که ای بیهوده گرد باد پیما

Чаҳ мегардӣ ба гирди маҷлиси мо

چه میگردی به گرد مجلس ما

Бигард базми мо то чанд пўиӣ

بگرد بزم ما تا چند پویی

Чаҳ афтодат чаҳ гум кардӣ чаҳ ҷӯӣ

چه افتادت چه گم کردی چه جویی

Марои нодидае фарсӯдаи тани гир

مرا نادیده ای فرسوده تن گیر

Бирав дунболи кори хештани гир

برو دنبال کار خویشتن گیر

Назари бозии туро бо ман насозад

نظر بازی ترا با من نسازد

Ки ҷузи девона бо оташ набозад

که جز دیوانه با آتش نبازد

Чу инҳо ходимон аз ваии шнФтд

چو اینها خادمان از وی شنفتد

Якояки боз бо парвона гуфтанд

یکایک باز با پروانه گفتند

Яке қаҳраш ҳаме кардӣ бхўорӣ

یکی قهرش همی کردی بخواری

Яке пандаш ҳаме додӣ биорӣ

یکی پندش همی دادی بیاری

Бар ӯ кофури баси дилсард будӣ

بر او کافور بس دلسرد بودی

Вале анбар ниёз оварад будӣ

ولی عنبر نیاز آورد بودی