Чу шоҳони шамъ агар рафтӣ баҷое

چو شاهان شمع اگر رفتی بجایی

з пай меомадаш пардаи сарое

ز پی می آمدش پرده سرایی

Яке харгоҳи бади фонӯси номаш

یکی خرگاه بد فانوس نامش

Ки гоҳи боди бади онҷои мақомаш

که گاه باد بد آنجا مقامش

Чаҳ харгоҳӣ ки бад аз ваии таъзим

چه خرگاهی که بد از وی تعظیم

Либосаш аз ҳариру чӯбаш аз сим

لباسش از حریر و چوبش از سیم

Чу нахлии баста аз симу брбшм

چو نخلی بسته از سیم و بربشم

Ба дастонаши ҳамеи бурданди мардум

به دستانش همی بردند مردم

Бидон харгаҳ задани шамъ аз паии бод

بدان خرگه زدن شمع از پی باد

Ба фароашони худ парвона ӣӣ дод

به فراشان خود پروانه یی داد

Равон фаррошаш омад харгаҳ афрохт

روان فراشش آمد خرگه افراخت

Гирифташ даст дар харгаҳи равони сохт

گرفتش دست در خرگه روان ساخت

Чу дар он хонаи гулгун дарун шуд

چو در آن خانه گلگون درون شد

Ба қади ҳамчуи сарв ӯро сутун шуд

به قد همچو سرو او را ستون شد

зи чашм бод бошад то Рахши давр

ز چشم باد باشد تا رخش دور

Чу ҳурон шуд дўрни ҳўдҷи нур

چو حوران شد دورن هودج نور

Чаҳ ҳўдҷи хона ӣӣ чун дидаи равшан

چه هودج خانه یی چون دیده روشن

Вале чун каъба ӯро ҷома бар тан

ولی چون کعبه او را جامه بر تن

зи душмани шамъ агар чаҳ бим ҷон дошт

ز دشمن شمع اگر چه بیم جان داشت

Бҳкм « ман дахл » онҷо амон дошт

بحکم « من دخل » آنجا امان داشت

Ба гардиши бод тўФӣ ме намӯдӣ

به گردش باد طوفی می نمودی

Вале парвонаро ёро набӯдӣ

ولی پروانه را یارا نبودی

Аҷаби шамъӣ ки бепарвона ӯ

عجب شمعی که بی پروانه او

Набӯдаш боди раҳ дар хона ӯ

نبودش باد ره در خانه او

зи дасти бод ӯ кули лангари афканд

ز دست باد او کل لنگر افکند

Дар он фонӯси оли ғунча монанд

در آن فانوس آل غنچه مانند

Чу шуд навмед зу парвона ошуфт

چو شد نومید زو پروانه آشفت

Ба ҳасрати гирд ӯ май кишт ва ме гуфт

به حسرت گرد او می کشت و می گفت

Бурун аз ғунча гар ояд гул тар

برون از غنچه گر آید گل تر

Гули ман аз чаҳ шуд дар ғунчаи дигар ?

گل من از چه شد در غنچه دیگر؟

Чаҳ пӯшии шамъи аиФонўси имшаб

چه پوشی شمع ایفانوس امشب

Ки уфтад оташат дар ҷома ё раб

که افتد آتشت در جامه یا رب

Марои ҷони сӯхт аз пероҳани ту

مرا جان سوخت از پیراهن تو

Бигирад оташи ман домани ту

بگیرد آتش من دامن تو

Мапуаш аз чашми ман он шамъи маҳфил

مپوش از چشم من آن شمع محفل

Битарс аз оҳи ман эй оҳанӣни дил

بترس از آه من ای آهنین دل

Маро аз васл ӯгар , дидаи дузӣ

مرا از وصل او گر، دیده دوزی

Чу ман ёрб бдоғ дил бисӯзӣ

چو من یارب بداغ دل بسوزی