Чу ҷамъиро балое пеш ояд
چو جمعی را بلایی پیش آید
Маломат бар забунон беш ояд
ملامت بر زبونان بیش آید
Гар аз барқи бало оташ фурӯзад
گر از برق بلا آتش فروزد
Бғир аз хирман ошиқ насузад
به غیر از خرمن عاشق نسوزد
Чу сайёд аз пай нахҷӣр ронад
چو صیاد از پی نخجیر راند
Забунтар сайди мискини бозмонд
زبونتر صید مسکین بازماند
Агар бар раҳгузари сад мӯр ояд
اگر بر رهگذر صد مور آید
Бар ӯ коФтодаҳ бошад зӯр ояд
بر او کافتاده باشد زور آید
Агар бод аз намакзор оварад хок
اگر باد از نمکزار آورد خاک
Набошад ҷой ӯ ҷузи синаи чок
نباشد جای او جز سینه چاک
Агар худ бар намаки ҳам кафи барии пеш
اگر خود بر نمک هم کف بری پیش
Насузад ғайри анкштӣ ки шуд риш
نسوزد غیر انکشتی که شد ریش
Ба ҳар ҷои зи оҳану санг оташ афрӯхт
به هر جا زآهن و سنگ آتش افروخت
Дар он пар гола гирад котшши сӯхт
در آن پَرگاله گیرد کاتشش سوخت
Чу бод аз шамъи кӯтаҳ даст гардид
چو باد از شمع کوته دست گردید
зи кини шамъ бар парвонаи печид
ز کین شمع بر پروانه پیچید
Ҷудо кард аз бар шамъаши бзорӣ
جدا کرد از بر شمعش به زاری
Бхок раҳ фиканд ӯро бхўорӣ
به خاک ره فکند او را به خواری
Бидон ҷавраш ки бод овора мекард
بدان جورش که باد آواره میکرد
Чу мешуд бози пас назора мекард
چو میشد باز پس نظاره میکرد
Чу кардӣ боди боваии тундии оҳанг
چو کردی باد با وی تندی آهنگ
Ҳамеи ҷустии азуи фарсанги фарсанг
همی جستی ازو فرسنگ فرسنگ
Дилаш аз ҷавр ӯ мехаст ва ме рафт
دلش از جور او میخَست و میرَفت
Чароғ аз дидааш май ҷуст ва ме рафт
چراغ از دیدهاش میجَست و میرَفت
зи ҷавраш ҳар нафас дидӣ балое
ز جورش هر نفس دیدی بلایی
Чу мӯрӣ дар даҳони аждаҳое
چو موری در دهان اژدهایی
Париши наздик каз афтону хезон
پرش نزدیک کز افتان و خیزان
Шавад чун барги гул аз боди резон
شود چون برگ گل از باد ریزان
Тпидии ҳамчуи мурғи ним бсмл
طپیدی همچو مرغ نیم بسمل
Миёни хоку хӯни манзил ба манзил
میان خاک و خون منزل به منزل