Балоеи ҳамчу танҳоӣ набошад
بلایی همچو تنهایی نباشد
Ба танҳоӣ шикебе набошад
به تنهایی شکیبایی نباشد
Ҳар он лаълӣ ки дар сангӣ дарун аст
هر آن لعلی که در سنگی درون است
з танҳоӣаст каши дили ғарқ хӯн аст
ز تنهاییست کش دل غرق خون است
Наёрад тоби танҳои дили кас
نیارد تاب تنهایی دل کس
Ки танҳои худоро зебаду бас
که تنهایی خدا را زیبد و بس
Чу шуд дар пардаи шамъ аз заҳмати бод
چو شد در پرده شمع از زحمت باد
Дилаш аз биксӣ дар оташ афтод
دلش از بیکسی در آتش افتاد
Чу бод аз рӯй ёраши дида бар дӯхт
چو باد از روی یارش دیده بر دوخت
Ба танҳои дарун парда месӯхт
به تنهایی درون پرده میسوخت
Фитод аз биксии оташи бҷонш
فتاد از بیکسی آتش بجانش
Гудозони гашти мағзи устихонаш
گدازان گشت مغز استخوانش
Чунон афрӯхт дар ҷонаши чароғӣ
چنان افروخت در جانش چراغی
Ки бар ҳар ришта ҷон дид доғӣ
که بر هر رشته جان دید داغی
Набӯдаш риштаи ҷон дар бадани шамъ
نبودش رشته جان در بدن شمع
Парешон будаш аз меҳнати дили ҷамъ
پریشان بودش از محنت دل جمع
Дилаш аз доғ ғам месӯхт аз дард
دلش از داغ غم میسوخت از درد
Валикини зоре дар парда мекард
ولیکن زاریی در پرده میکرد
Чунон месӯхт дар ҳиҷрон ва месохт
چنان میسوخت در هجران و میساخت
Казу нимӣ намонад аз бскаҳи бгдохт
کزو نیمی نماند از بسکه بگداخت
Гудозон шуд бФонўси он париваш
گدازان شد بفانوس آن پریوش
Чу зар дар бута сӯзанда зи оташ
چو زر در بوته سوزنده ز آتش
Дилаш аз бскаҳи сӯз сина дидӣ
دلش از بسکه سوز سینه دیدی
Кабобӣ шуд казу равған чакидӣ
کبابی شد کزو روغن چکیدی
Садаши доғи ҳабаш аз ашк бар рӯ
صدش داغ حبش از اشک بر رو
Кашидӣ сад алиф бар сина ҳар сӯ
کشیدی صد الف بر سینه هر سو
Баҳами пайвастаи ашки донаи дона
بهم پیوسته اشک دانه دانه
Шудаи занҷири поиши ошиқона
شده زنجیر پایش عاشقانه
Ҳаме кард изтироб ва ме нёсуд
همی کرد اضطراب و می نیاسود
Ту гуфтӣ оташаш дар перҳан буд
تو گفتی آتشش در پیرهن بود
Агар дасташ ба пероҳан раседӣ
اگر دستش به پیراهن رسیدی
Басони ғунчааш сад ҷо даридӣ
بسان غنچه اش صد جا دریدی
Ба сӯзи сина каз фонӯси дида
به سوز سینه کز فانوس دیده
Бкини теғи забон бар вай кашида
بکین تیغ زبان بر وی کشیده
Ки ин хилвати сарои зиндон ман шуд
که این خلوت سرا زندان من شد
На зиндони дӯзахи сӯзон ман шуд
نه زندان دوزخ سوزان من شد
Чунон ин хонаам оташ бҷон зад
چنان این خانه ام آتش بجان زد
Ки хоҳам оташи андари хон ва мон зад
که خواهم آتش اندر خان و مان زد
зи дилтангии чунин коинҷо ба ҷонам
ز دلتنگی چنین کاینجا به جانم
Бимирамгар дамии дигари бимонам
بمیرم گر دمی دیگر بمانم
Магари оташи занам дар хонаи хеш
مگر آتش زنم در خانه خویش
Ки ин девор ғам бурдорам аз пеш
که این دیوار غم بردارم از پیش
Магари ёрии назар бар ман гуморд
مگر یاری نظر بر من گمارد
Марои зини вартаи оташи برارد
مرا زین ورطه آتش برآرد
Вагарна то бкии по баста бошам
وگرنه تا بکی پا بسته باشم
Дарин пои бастагӣ длхстаҳ бошам
درین پا بستگی دلخسته باشم