Аҷаб ҳолеаст ишқу дардмандӣ

عجب حالی است عشق و دردمندی

Ки бо пастӣ кашад кори баландӣ

که با پستی کشد کار بلندی

Кигар шоншҳии дарвеши гардӣ

که گر شانشهی درویش گردی

Дуои гӯии ғуломи хеши гардӣ

دعا گوی غلام خویش گردی

Чу шамъ аз анбари он аҳвол бишунид

چو شمع از عنبر آن احوال بشنید

Ниёзу дардмандӣ маслиҳат дид

نیاز و دردمندی مصلحت دید

Забон бикшод ва гуфт аз рӯй иззат

زبان بگشاد و گفت از روی عزت

Ки ноед аз ту ҷузи буии муҳаббат

که ناید از تو جز بوی محبت

Туе равшани саводи дидаи ман

تویی روشن سواد دیده من

Сувидои дили ғмдидаҳи ман

سویدای دل غمدیده من

Туе сари ҳалқаи занҷири мӯён

تویی سر حلقه زنجیر مویان

Ба хӯбии хол рӯй моҳи рӯйон

به خوبی خال روی ماه رویان

з ту дорам умеди равшаноӣ

ز تو دارم امید روشنایی

Ки ояд аз ту буии ошноӣ

که آید از تو بوی آشنایی

Чароғи чашмам аз рӯй ту равшан

چراغ چشمم از روی تو روشن

Димоғи ҷонам аз буии ту гулшан

دماغ جانم از بوی تو گلشن

Чу ҷонам карда ӣӣ ҷо дар рагу пӯст

چو جانم کرده یی جا در رگ و پوست

Ним икзраҳи холӣ аз ту аидўст

نیم یکذره خالی از تو ایدوست

Чу гул то гаштам аз бӯяти муаттар

چو گل تا گشتم از بویت معطر

Шамем шуд насими рӯҳ парвар

شمیم شد نسیم روح پرور

Ба меҳрати ҳамчуи субҳи умедворам

به مهرت همچو صبح امیدوارم

Нафас зон битўи икдми брнёрм

نفس زان بیتو یکدم برنیارم

Хушам бо доғи дил каз сӯзи доғам

خوشم با داغ دل کز سوز داغم

Ҳамаи буи ту ояд бар димоғам

همه بوی تو آید بر دماغم

Маро танҳо на тинат аз тест

مرا تنها نه طینت از تست

Батонро ҳам ба гардани миннат аз тест

بتان را هم به گردن منت از تست

Касе гар гирадат дар зари ҳамаи тан

کسی گر گیردت در زر همه تن

Ҳанузаш ҳаст мунтаҳо ба гардан

هنوزش هست منتها به گردن

Кунун эй ҳамдами деринаи ман

کنون ای همدم دیرینه من

Ки огоҳии зи сӯзи синаи ман

که آگاهی ز سوز سینه من

зи роҳи чораи ҷӯӣ чора ам кун

ز راه چاره جویی چاره ام کن

Қарини васли он овора ам кун

قرین وصل آن آواره ام کن

На гуфтӣ чора ҷӯӣ хоҳамат кард

نه گفتی چاره جویی خواهمت کرد

Чу худ гуфтӣ баҷо мебояд оварад

چو خود گفتی بجا می باید آورد

Туро чун ҳаст ҳукми ғибгўиӣ

ترا چون هست حکم غیبگویی

Нишоне хоҳам аз парвонаи ҷӯӣ

نشانی خواهم از پروانه جویی

Касе сӯии вай аз афсун фиристӣ

کسی سوی وی از افسون فرستی

Бибоз оварад он маҷнӯн фиристӣ

بباز آورد آن مجنون فرستی

Ба хати анбарин боваии паёмӣ

به خط عنبرین باوی پیامی

Нависӣ аз забони ман саломӣ

نویسی از زبان من سلامی

Касе ҷӯӣ ки баҳри номаи пешаш

کسی جویی که بهر نامه پیشش

Равони созам чу оби чашмами хешаш

روان سازم چو آب چشمم خویشش

зи оби дидаи гирами нома дар мум

ز آب دیده گیرم نامه در موم

Магар бодаш нагардад қиссаи маълум

مگر بادش نگردد قصه معلوم

Ҷавобаш дод анбари к-эии дили афрӯз

جوابش داد عنبر کای دل افروز

Чароғати зиндаи бод аз бахти фирӯз

چراغت زنده باد از بخت فیروز

Касе бояд барин карт фиристод

کسی باید برین کارت فرستاد

Ки натавонад бигард ӯ расад бод

که نتواند بگرد او رسد باد

Нагирад ҳечкас ӯро париваш

نگیرد هیچکس او را پریوش

Равад чун об ва боз ояд чу оташ

رود چون آب و باز آید چو آتش

Чу набӯд бодро аз ҷустуҷӯи ист

چو نبود باد را از جستجو ایست

Бқосди нома додан маслиҳат нест

بقاصد نامه دادن مصلحت نیست

Яке бояд басӯи ӯ наоне

یکی باید بسوی او نهانی

Расонад аз ту пайғоми забонӣ

رساند از تو پیغام زبانی

Расӯлии кини рисолат зу барояд

رسولی کین رسالت زو برآید

Биҷузи нури ту ғайрииро нишоед

بجز نور تو غیری را نشاید