Расӯлӣ буд уммӣ чун паямбар

رسولی بود امی چون پیمبر

Ки бе хати сари пинҳон будаш аз бар

که بی خط سر پنهان بودش از بر

Расӯли ақлро ҷбрили илҳом

رسول عقل را جبریل الهام

зи арши дил чунин оварад пайғом

ز عرش دل چنین آورد پیغام

Ки шамъаши ҳамраҳи дил аз рафиқон

که شمعش همره دل از رفیقان

Рафиқӣ буд аз соҳиби тариқон

رفیقی بود از صاحب طریقان

Азин равшани замирии ном ӯ нур

ازین روشن ضمیری نام او نور

Баъунвони расӯлӣ гашта машҳур

بعنوان رسولی گشته مشهور

Сабки сирӣ ки чун барқи ямонӣ

سبک سیری که چون برق یمانی

Накардӣ бод бо ӯ ҳмънонӣ

نکردی باد با او همعنانی

Чу субҳ аз суръаташ то кас задӣ дам

چو صبح از سرعتش تا کس زدی دم

Бикдм гашта будӣ гирди олам

بیکدم گشته بودی گرد عالم

зи баси бинандагии чўнсбҳи равшан

ز بس بینندگی چونصبح روشن

Набӯд аз ваии ниҳони икчшми равшан

نبود از وی نهان یکچشم روشن

зи шахс ӯ ки ҳмчўнҷони равон буд

ز شخص او که همچونجان روان بود

Сафои зоҳиру ботини аён буд

صفای ظاهر و باطن عیان بود

Чу ҳарфӣ аз забони шамъи ҷустӣ

چو حرفی از زبان شمع جستی

Замири равшан ӯ нақши бастӣ

ضمیر روشن او نقش بستی

Бхўондши шамъ ва гуфт аз ошноӣ

بخواندش شمع و گفت از آشنایی

Ки эй чашму чароғи равшаноӣ

که ای چشم و چراغ روشنایی

Туро бояд басӯии ёр ман шуд

ترا باید بسوی یار من شد

зи ёрӣ боядат ғмхўор ман шуд

ز یاری بایدت غمخوار من شد

Биҷӯ эй равшании дидаи ман

بجو ای روشنی دیده من

зи айни мардумии он чашми равшан

ز عین مردمی آن چشم روشن

Бигӯ Эй дода дод биўФоиӣ

بگو ای داده داد بیوفایی

зи шавқати сӯхтами охири куҷое

ز شوقت سوختم آخر کجایی

Марогар пои банди ғам шикаста аст

مرا گر پای بند غم شکسته است

Касе пои туро охир набаста аст

کسی پای ترا آخر نبسته است

зи пурсишҳои ту шармандаам ман

ز پرسشهای تو شرمنده ام من

Нагуфтӣ мурдаам ё зиндаам ман

نگفتی مرده ام یا زنده ام من

Туро аз бори ғами озодгиҳост

ترا از بار غم آزادگیهاست

Маро дар бандагии астодгиҳост

مرا در بندگی استادگیهاست

Чаҳ гӯям каз ғамам чун сӯхти хирман

چه گویم کز غمم چون سوخت خرمن

зи доғи дил чаҳ омад бар сари ман

ز داغ دل چه آمد بر سر من

Шикасти он нахли болоӣ ки будам

شکست آن نخل بالایی که بودم

Нишаст он саркашӣҳое ки будам

نشست آن سرکشیهایی که بودم

зи ғами оҳами ғубор ангез гашта

ز غم آهم غبار انگیز گشته

Рухам чун лолаи дӯд омез гашта

رخم چون لاله دود آمیز گشته

Чу дар симини танами ғам оташ ангехт

چو در سیمین تنم غم آتش انگیخت

Ҳамаи симоби гашт аз дидаам рехт

همه سیماب گشت از دیده ام ریخت

Гулоби ашкам аз домани гузашта

گلاب اشکم از دامن گذشته

Гул рӯем зи ҳол хеш гашта

گل رویم ز حال خویش گشته

Дилами хокистар аз сӯзи дўрнст

دلم خاکستر از سوز دورنست

Вазони хокистарами рух тира гаванаст

وزان خاکسترم رخ تیره گونست

з хокистар шавад ойӣнаи равшан

ز خاکستر شود آیینه روشن

Вазон шуд тиратар ойӣнаи ман

وزان شد تیره تر آیینه من

Гувоҳаст оташи шавқӣ ки дорам

گواهست آتش شوقی که دارم

Ки ҷон бар лаб расед аз интизорам

که جان بر لب رسید از انتظارم

Бихоҳам мард , хез ар митўонӣ

بخواهم مرد، خیز ار میتوانی

Ки дидорӣ ба дидории расонӣ

که دیداری به دیداری رسانی

Чу кард он кори шамъ аз нури дархост

چو کرد آن کار شمع از نور درخواست

Сабк чун барқ , нур аз ҷой бархест

سبک چون برق، نور از جای برخاست

Барисам бандагии аввал сано гуфт

برسم بندگی اول ثنا گفت

Пас аз чандини сано ӯро дуо гуфт

پس از چندین ثنا او را دعا گفت

Ки хуршеди рахти тобандаи бодо

که خورشید رخت تابنده بادا

Бнўри маънии ?ути дили зиндаи бодо

بنور معنی ات دل زنده بادا

Нтобам рӯй дил аз суҳбати ту

نتابم روی دل از صحبت تو

Ки бошад ҳастӣам аз давлати ту

که باشد هستی ام از دولت تو

Ба хизмати сӯии он сайди рамида

به خدمت سوی آن صید رمیده

Чу миФрмоиӣам рафтан , бидида

چو میفرمایی ام رفتن، بدیده

Гарми гӯйӣ чу май аз шиша дар кос

گرم گویی چو می از شیشه در کاس

Ба чашму сари рӯми болъину алрос

به چشم و سر روم بالعین و الراس

Вале бояд турои зини хонаи тор

ولی باید ترا زین خانه تار

Илм берун зад аз рӯй чу гулнор

علم بیرون زد از روی چو گلنار

Намоеи сӯрати рӯҳонии худ

نمایی صورت روحانی خود

Гушойии корам аз пешонии худ

گشایی کارم از پیشانی خود

Кигар рӯй ту пуштибон набошад

که گر روی تو پشتیبان نباشد

Фурӯғи кори ман чандон набошад

فروغ کار من چندان نباشد

зи хуршеди ҷамолат парда бигушоӣ

ز خورشید جمالت پرده بگشای

Раҳи мақсади бнўр хеш бинмоӣ

ره مقصد بنور خویش بنمای